Doorgaan naar hoofdcontent

een feestkleedje

Toen ik de workshopreeks 'kleed' volgde bij het naaiatelier, waar ik onder andere dit kleedje maakte. Zei Lien dat ik wel heel mooi zou staan met de Emma uit de feesteditie van la maison victor. Nu is die door de open rug wel niet voor elke gelegenheid geschikt, dus wachtte ik af. Vorig weekend werden we op een huwelijksfeest verwacht dus ik kon de Emma maken.
Toen ik de uitleg las, besloot ik om voor een testversie te gaan. Deze maakte ik uit een coupon van 10 euro van op het stoffenspektakel. Na veel zuchten en zweten, raakte deze af (ik smeet het kleed zeker 3 keer aan de kant voor meer dan twee weken). En wonder boven wonder bleek het nog een draagbaar exemplaar geworden te zijn ook. Meer zelfs, ik vind het een superkleed en stuurde het zelfs in naar la maison victor. Het bewijs hiervan zag je in de zomereditie. Aangezien ik die nog niet geblogd had, toon ik hier ook nog snel een fotootje.


Tijd voor het echte werk dus. Opnieuw bleek het niet van het leien dakje te gaan. In deze stof zit een beetje stretch en dat maakte het naaien van een perfecte punt vooraan niet zo simpel. Verder was het ook lang zoeken naar de geschikte knoopjes, maar nu hij af is (dank u mama voor het omzomen met de hand!) ben ik er toch supertevreden mee. De wijde rok geeft mij een instant feestgevoel. Ja zelfs grote meisjes zwieren graag ;-).





















Hier het bewijs dat ik het kleedje daadwerkelijk droeg op het                              trouwfeest, enkele zotte foto's van de flitspaal.




stof: stoffenspektakel
knoopjes: Guy's Naaicentrum
patroon: Emma uit la maison victor


Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloƩ jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…