Doorgaan naar hoofdcontent

Reisverslag: Amsterdam

Tussen onze verbouwingen door hadden we nood aan een weekendje weg. Met maximum twee dagen beschikbaar konden we geen zuiderse bestemmingen kiezen dus werd het Amsterdam.
Ons hotel lag buiten de stad maar heel dicht bij een treinstation, zo hadden we gratis parking en waren we toch snel in het centrum.

Musea:


Ik wou persé het Anne Frank huis bezoeken en aangezien we geen online tickets hadden kunnen bemachtigen zat er niets anders op dan aanschuiven. Het koste ons 2 u om binnen te geraken maar het was iedere minuut waard. Ik kocht er een boek als aandenken.
Tip: koop je tickets vooraf online als er nog beschikbaar zijn, dan mag je aanbellen aan een aparte deur
een gedeelte van de rij aan het Anne Frank huis

Andere musea die ik de moeite vond waren het museum onze lieve heer op solder en het museum van Loon.Het museum onze Lieve Heer op Solder, is een verborgen katholieke kerk op de zolder van drie woningen, heel mooi en verrassend om te zien dat een kerk voor 150 personen daar verstopt kan zitten.
Het museum van Loon is dan weer een oud grachtenhuis dat nog in perfecte staat is. Je ziet er de oude keuken, salons, slaapkamers en koetshuis.
Ik vind wel dat de musea in Amsterdam heel duur zijn, je betaalt al snel 9 euro of meer voor iets waar je op minder dan een uurtje door bent. Op dat vlak was het Anne Frank huis nog meer de moeite, hier betaalde je ook 9 euro, maar er was heel veel te zien.
In Amsterdam vind je ook de klassieke musea met kunst enz, maar doordat we amper twee dagen de tijd hadden, hebben we die overgeslagen en keken we ook niet voor een voordeelkaart om musea te bezoeken.

uitzicht/omgeving:

Het Vondelpark is een echte oase van rust in de stad, wij waren er op zondag dus het was er gezellig druk. Je vond er lopers, mensen die zwangerschapsjoga deden, voetballers, ouders met kinderen,... Je mag er zelfs een BBQ houden.























Amsterdam wordt getypeerd door de grachten en de vele huizen eromheen. Het magere bruggetje is één van de bekendste bruggetjes en heeft inderdaad wel iets.

Mijn ventje op het magere bruggetje met op de achtergrond de sluizen






Ondanks de drukte in de stad, is het buiten de winkelstraten redelijk rustig en voelt het niet aan als een grootstad. De huizen rond de grachten voelen typisch Nederlands aan en gelukkig maar want je hoort verder enkel Engels spreken in de stad.
De rondvaart op de grachten was ook ontspannend maar doordat er binnen geen plaats meer was konden we de uitleg niet verstaan. 
Tip: Probeer te piepen of het binnen al vol zit en neem dan eventueel een volgende rondvaart

culinair:

Nederland staat niet echt bekend om zijn keuken. Behalve kaas en bitterballen, kwamen we dan ook niet veel typisch Nederlands tegen. We aten daarentegen één keertje in een Argentijns grillrestaurant, waar de gegrilde kipfilet zeker aan te raden is en één keertje in een Irish Pub.
De eerste middag aten we een wrap in het museum café na ons bezoek aan het Anne Frank huis, de prijs viel er zeer goed mee en het was lekker en vers.

Conclusie:

Het was een aangenaam weekendje ontspanning tussen het verbouwen door, maar de stad heeft mijn hart niet gestolen. Na twee daagjes had ik het wat gehad. Rome en Wenen zijn dan weer wel steden waar ik nog eens naar terug wil.

Reacties

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…