Doorgaan naar hoofdcontent

boek review: 'Mooie meisjes' Karin Slaughter

<em>Mooie meisjes</em>, de nieuwe Slaughter



Karin Slaughter is al langer één van mijn favoriete auteurs. Alle vorige boeken die ik al las waren er uit de Sarah Linton of Will Trent reeks. Dit boek valt er wat buiten en om eerlijk te zijn vind ik dat niet slecht. Ik had het wat gehad met de vorige reeks, niet dat die niet goed is maar het was tijd voor iets nieuws.
Als ik dit boek in één woord moet beschrijven dan kies ik voor 'Spannend'. Dit boek is met momenten zelfs te spannend. Ongeveer halfweg het boek kon ik niet anders dan het boek enkele weken op zij leggen, ik droomde op den duur van het boek. En op 50 pagina's van het einde, deed ik wat ik anders nooit doe, ik bladerde door naar het eind omdat ik niet kon doorlezen zonder te weten wat er met de hoofdpersonages gebeurt.
Het boek zit heel goed in elkaar, halfweg lijkt het alsof het al tot een ontknoping gaat komen maar de volgende 200 pagina's zijn zeker niet minder spannend. Karin Slaughter slaagt erin om de spanning er tot het einde in te houden, maar het boek toch ook af te ronden. Ik zou het bij dit spannend boek namelijk echt een tegenvaller gevonden hebben als het een open einde was geweest.
Bij de start van het boek, is het nog onduidelijk hoe alles samen gaat komen en waar het boek naartoe gaat maar ook dat stuk leest aangenaam en verveelt niet.

Zou ik het boek aanraden? Zeker en vast, maar je moet wel van misdaadverhalen houden. Ik kan me voorstellen dat het boek er qua details en spanning voor veel mensen over gaat. Ik ben zelf een frequente lezer van misdaadromans maar vond dit boek met momenten ook iets te spannend om verder te kunnen lezen.


Karin Slaughter is one of my favorite writers for years. All the previous books I read were part of the Sarah Linton or Will Trent series. This book is not part of these series and to be honest, I think that's a good thing. The previous series were really good but it was time for something new.

If I have to give one word that fits the book perfectly than it would be 'Suspence'. More or less halfway in the book I couldn't read any further, I dreamt about the story and it took me some time to let it go.  50 pages before the end, I did something I usually don't do, I read the last few pages first, to be sure what happened to the main charachters in the book. I needed this to be able to continue reading.

The story is well structured, in the middle of the book I looks like it will end, but it doesn't (this is not a spoiler because when you read the book you will notice that half of the book is still left :-p). The last 200 pages are equally good. Karin Slaughter manages well to keep your attention till the end. But she also ends the book in a way I felt satisfied. After reading this book I would have been dissapointed with an open end.

Would I recommend the book? Definitely YES, but you should be a fan of crime stories. I can imaging that a book full of details and suspence will be too much for some people. I am a frequent reader of those kind of stories and must admit this one was on the edge for me.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…

ideetjes stelen op een ander

Bij Vlijtig Liesje zag ik een pam top afgewerkt met boordstof aan de mouwen en bij Emma en Mona een ander bloesje met boordstof onderaan, ik besloot ze dus op te tellen ;-). De Pam top past me goed maar eens iets anders is ook wel eens leuk. Het werd dus een Pam top hack. Ik knipte deze keer gewoon een ronde hals en dan dus de twee afwerkingen met boordstof. De mouwen werden driekwart mouwen omdat ik er niet meer uit kreeg.


Het stofje dat kocht ik een tijdje geleden bij Madeline, ik wou er een donna bloesje uit LMV uit maken maar de testversie beviel mij niet dus bleef dit stofje liggen, tot nu dus...
Een ideaal bloesje voor de lente, vrolijk maar nog niet te bloot. De foto's nam ik op het wetenschapspark niet zo ver van waar we wonen, leuk om de mooie verborgen plekjes te ontdekken.


Zij die de blog volgen zagen het bloesje al verschijnen in deze blogpost waar ik mijn naaikamer toon en sommigen konden het ook al bewonderen op het naaidagje dat Davina organiseerde.