Doorgaan naar hoofdcontent

naaien voor (andermans) kinderen

Naaien voor schattige minimensjes is af en toe eens leuk. Aangezien ik zelf nog geen exemplaren rondlopen heb, leen ik af en toe kindjes van vrienden.
Hun mama vroeg mij om een rokje te maken voor de dochter van 6 nadat het vorige rokje dat ik maakte te klein geworden was. Ik kreeg een stofje mee (roze met witte bollen, dus helemaal de smaak van de 6-jarige) uit de stoffenverkoop in Kapellen.
Omdat het vorige rokje wat te hard begonnen spannen aan haar poep, jawel ook een 6-jarige heeft vakantiekilo's, al is dat bij zo'n mager meisje eerder een zegen dan een vloek, koos ik ervoor om een rimpelrokje met elastiek te maken. Zo heeft ze nog wat speling en kan ze het langer dragen. Ze was in ieder geval heel blij met haar rokje. Intussen moet er een nieuwe elastiek in omdat ze die wat te strak vindt. 
Wat nemen jullie van verhouding voor een elastiek tov de taille voor een kindje? Ik nam 80% maar blijkbaar is dat te strak.

Een tijdje geleden maakte ik voor mezelf een sweater uit gespikkelde sweaterstof van bij de stoffenmadam. Omdat er een foutje in de stof zat en ik mijn patroondelen dus niet naast elkaar kon leggen, kreeg ik wat stof extra. Ja, bij Nancy krijg je waar voor je geld, geen onaangename verrassingen thuis. Naast de fout past echter perfect een leather sweater in maatje 92. Die werd dus gemaakt voor het tweejarig zoontje, maar paste ook voor zijn éénjarig broertje. Zo ging er niets aan stof verloren. De boordjes maakte ik ook in dezelfde stof want boordstof had ik niet liggen.
Naaien voor andermans kinderen heeft ook wel nadelen. Ik had absoluut geen idee hoe groot een kinderhoofdje is en vertrouwde het patroon. Helaas kan zijn hoofdje er niet door. Een avondje tornen en de halsuitsnijding vergroten verhielp dit probleem wel. maar een volgende keer ga ik proberen om de schouder aan één kant te laten opengaan met drukknopjes zoals veel kindertruitjes voor die leeftijd hebben. Nu vind ik de hals een beetje te wijd openvallen, maar blijkbaar is dat voor kindjes niet zo erg.
De stof is suuuuuuperzacht vanbinnen en ook al was het eigenlijk te warm, toch wou hij hem niet uitdoen.


Omdat ik de kindjes geleend heb, zie je geen foto's van hen op mijn blog. Maar wel een foto van de kledingstukken op mijn superzalige nieuwe zeteltjes. Dit is wel nog een foto met de oude halsuitsnijding.

Reacties

  1. Ik doe de elastiek rond Fleur haar taille en dan weet ik precies hoeveel ik nodig heb, wellicht zal er wel een andere manier zijn, maar zo doe ik het. Groetjes en een fijn weekend toegewenst:

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. bij mezelf doe ik het ook zo maar nog zo'n nadeel van niet voor je eigen kindjes naaien, ze liep hier niet rond ;-). och ja een elastiek vervangen gaat simpel en ik ga zondag de elastiek rond haar taille doen en tegen zondagavond heeft ze haar rokje terug ;-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…