Doorgaan naar hoofdcontent

Still in love with Susanne






Als je mij zou vragen wat het beste patroon allertijden is dan zou ik heel hard twijfelen tussen de Sunny pants en de Susanne cardigan van compagnie M. Ze zijn alletwee niet zo heel moeilijk, heel comfortabel en door verschillende stofkeuzes veelzijdig.
De Susanne is zelfs nog veelzijdiger doordat Marte allerlei opties voorzag. Ik maakte al een versie met rolzoom, biais band en gedubbeld voorpand. Eigenlijk wou ik nog een versie met gedubbeld voorpand maar paspelband tussen maken, maar bij deze stofjes past dat niet zo goed dus werd het terug een gewoon gedubbeld voorpand.

De stofjes lagen al twee jaar te wachten om verwerkt te worden tot een kleedje maar het model dat ik in gedachten had bleek toch wat kort te zijn, dus werd het plan op de lange baan geschoven. Ik vond de stofjes zo mooi dat ik het echt goed wou doen. Uiteindelijk koos ik ervoor om ze te verwerken tot een Susanne cardigan.

Mijn Susannes worden hier heel vaak gedragen, in de zomer droeg ik ze heel vaak in de plaats van mijn zomerjas (als het niet regende natuurlijk), de zwart/witte en de blauw/grijze worden ook op heel veel kleedjes en bloesjes gedragen als ik niet direct het juiste truitje liggen heb.

Deze keer nam ik de lange versie maar verkorte ik die 6 cm. Ik ben zelf niet zo heel groot en vond de lange net iets te laag komen. Ook de zakken zaten iets te laag om mijn handen in te steken. Nu komen ze dus perfect uit. De stof is een soort van punta di roma gecombineerd met een dikker tricotje, op de plaats waar ik de zijnaad moest dichtstikken aan de zakken (5 lagen dus) had ik wat moeite met mijn overlock. Maar een keertje extra langsstikken met mijn naaimachine en dat was opgelost.


Als enige extra 'folieke' deed ik het beleg ook nog aan de buitenkant, zodat er een stukje binnenkant extra komt piepen. Dat vroeg wel wat extra denkwerk 's ochtends vroeg (en dus wat extra werk voor het tornmesje) maar ik ben er wel tevreden mee. Om de achterkant om te zomen koos ik opnieuw voor een siersteek, je ziet ze niet van ver maar zo'n kleine details vind ik wel leuk.

Op naar de volgende Susanne dus ;-).

De foto's werden deze keer met de afstandsbediening van het fototoestel genomen, het is dus nog eventjes wennen.

Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…

ideetjes stelen op een ander

Bij Vlijtig Liesje zag ik een pam top afgewerkt met boordstof aan de mouwen en bij Emma en Mona een ander bloesje met boordstof onderaan, ik besloot ze dus op te tellen ;-). De Pam top past me goed maar eens iets anders is ook wel eens leuk. Het werd dus een Pam top hack. Ik knipte deze keer gewoon een ronde hals en dan dus de twee afwerkingen met boordstof. De mouwen werden driekwart mouwen omdat ik er niet meer uit kreeg.


Het stofje dat kocht ik een tijdje geleden bij Madeline, ik wou er een donna bloesje uit LMV uit maken maar de testversie beviel mij niet dus bleef dit stofje liggen, tot nu dus...
Een ideaal bloesje voor de lente, vrolijk maar nog niet te bloot. De foto's nam ik op het wetenschapspark niet zo ver van waar we wonen, leuk om de mooie verborgen plekjes te ontdekken.


Zij die de blog volgen zagen het bloesje al verschijnen in deze blogpost waar ik mijn naaikamer toon en sommigen konden het ook al bewonderen op het naaidagje dat Davina organiseerde.