zaterdag 29 oktober 2016

kleerkast aanvulling voor de man des huizes







Nu ik mijn wederhelft ervan heb kunnen overtuigen om op vrije dagen geen hemden te dragen (hoera voor minder hemden strijken) moet ik er natuurlijk voor zorgen dat er voldoende T-shirts voorhanden zijn. Aangezien de winter er aan komt zijn de exemplaren met lange mouw net iets aangenamer om te dragen nu dus werd mijn billiepatroon van zonen09 opnieuw opengevouwen en de lange mouw werd overgenomen.

Een stofje uit Nancy haar couponnenbak (hoera voor couponnen waar je nog iets voor volwassenen uit krijgt) deed alles op zijn plaats vallen en werd dus verwerkt tot een eerste exemplaar met lange mouwen.


Aangezien ik dan toch bezig was, verwerkte ik ook het laatste stofje dat ik deze zomer kocht voor een billie met korte mouwen. Hierbij gebruikte ik het succesrecept: afgewerkt met boordjes. Net iets te laat voor deze zomer (of extreem goed op tijd voor de volgende) dus want toen ik moest inpakken voor ons reisje naar Griekenland bleek toch dat er nog nood is aan nieuwe t-shirts met korte mouwen, want ook t-shirts verslijten wel eens.



Naaien voor mijn ventje is super want ik merk meer en meer dat hij de zelfgemaakte kledij vaker uit de kast neemt dan de gekochte en als ik opmerk dat hij nieuwe t-shirts nodig heeft dan stuurt hij mij richting stoffenwinkel. Of dat nu komt omdat hij echt niet graag gaat winkelen en passen in een pashokje, of omdat hij mijn gerief echt leuker vindt, dat laat ik maar in het midden ;-).

Stofjes: Madeline de stoffenmadam
patroon: billie (zonen 09)

zaterdag 22 oktober 2016

Still in love with Susanne






Als je mij zou vragen wat het beste patroon allertijden is dan zou ik heel hard twijfelen tussen de Sunny pants en de Susanne cardigan van compagnie M. Ze zijn alletwee niet zo heel moeilijk, heel comfortabel en door verschillende stofkeuzes veelzijdig.
De Susanne is zelfs nog veelzijdiger doordat Marte allerlei opties voorzag. Ik maakte al een versie met rolzoom, biais band en gedubbeld voorpand. Eigenlijk wou ik nog een versie met gedubbeld voorpand maar paspelband tussen maken, maar bij deze stofjes past dat niet zo goed dus werd het terug een gewoon gedubbeld voorpand.

De stofjes lagen al twee jaar te wachten om verwerkt te worden tot een kleedje maar het model dat ik in gedachten had bleek toch wat kort te zijn, dus werd het plan op de lange baan geschoven. Ik vond de stofjes zo mooi dat ik het echt goed wou doen. Uiteindelijk koos ik ervoor om ze te verwerken tot een Susanne cardigan.

Mijn Susannes worden hier heel vaak gedragen, in de zomer droeg ik ze heel vaak in de plaats van mijn zomerjas (als het niet regende natuurlijk), de zwart/witte en de blauw/grijze worden ook op heel veel kleedjes en bloesjes gedragen als ik niet direct het juiste truitje liggen heb.

Deze keer nam ik de lange versie maar verkorte ik die 6 cm. Ik ben zelf niet zo heel groot en vond de lange net iets te laag komen. Ook de zakken zaten iets te laag om mijn handen in te steken. Nu komen ze dus perfect uit. De stof is een soort van punta di roma gecombineerd met een dikker tricotje, op de plaats waar ik de zijnaad moest dichtstikken aan de zakken (5 lagen dus) had ik wat moeite met mijn overlock. Maar een keertje extra langsstikken met mijn naaimachine en dat was opgelost.


Als enige extra 'folieke' deed ik het beleg ook nog aan de buitenkant, zodat er een stukje binnenkant extra komt piepen. Dat vroeg wel wat extra denkwerk 's ochtends vroeg (en dus wat extra werk voor het tornmesje) maar ik ben er wel tevreden mee. Om de achterkant om te zomen koos ik opnieuw voor een siersteek, je ziet ze niet van ver maar zo'n kleine details vind ik wel leuk.

Op naar de volgende Susanne dus ;-).

De foto's werden deze keer met de afstandsbediening van het fototoestel genomen, het is dus nog eventjes wennen.

vrijdag 14 oktober 2016

een knuffeltrui + give-away


Nadat ik mezelf voorzien had van een nieuwe sweater was ook mijn wederhelft aan de beurt. Het patroon met de enorme kraag werd nog eens boven gehaald.

Het stofje dat kocht ik eigenlijk voor mezelf maar toen ik het toonde werd het opgeëist door de man des huizes. Aangezien ik eigenlijk genoeg kleren heb (sjjjjttt aan niemand zeggen hé ;-) ) was ik wel te vinden voor dat plan.


Het patroon werd aangepast aan de hand van de trui die ik de vorige keer maakte (en op de amateuristische speldjesmanier  aangepast werd). Aangezien de stof deze keer een pak dikker is valt de trui ook wat anders, maar hij is suuuuuuuperzacht vanbinnen.


Het stofje kocht ik bij Madeline De Stoffenmadam, toen het aan -70% stond. Ik heb dus een trui gemaakt voor minder dan 10 euro aan stof (hoeveel de metalen ringen en koord gekost hebben weet ik niet meer).

Als ik aan de trui voel dan wil ik die stiekem opeisen voor mezelf om aan die zachte stof te kunnen voelen, dus schat, als je trui plots verdwenen is ... ;-).






Aangezien ik wat jaloers was op al die zachtheid (en het stofje uitverkocht is), ging ik aan de slag met wat restjes. Ik maakte zo voor mezelf een warme, superzachte cirkelsjaal. Ik gebruikte hiervoor enkel deze stof ipv met een dubbele laag te werken, het zou zonde zijn om die zachte achterkant of mooie voorkant te negeren.


En wat nog beter is, ik had nog genoeg over om een tweede sjaal te maken en geef die weg op mijn facebookpagina. Wat moet je doen om kans te maken: druk op de vind ik leuk knop van mijn facebookpagina en laat een berichtje onder de foto daar zodat ik weet dat je graag deelneemt.
Vrijdag 21 oktober om 16u loopt deze give-away af en ga ik op zoek naar een onschuldige hand om een naampje te trekken.

maandag 10 oktober 2016

Mommy to the rescue


Op het einde van vorige winter zag ik een mooie sjaal in la maison victor staan. Ik koos dus de juiste (heel erg pluizige) wol (welliswaar van een ander merk want die uit het boekje was wat duur) en begon vol goede moed aan mijn sjaal. 
Ik had het moeten weten, zo'n teltekening in een wolsoort waarbij je amper kan zien welke steek je ervoor gebreid hebt, dat moest wel problemen geven.
De eerste 5 cm lukte mij, daarna was er een klein foutje, maar dat besloot ik te verwaarlozen want steken terugnemen in die wol is zo goed als onmogelijk. Na 10 cm was het helaas helemaal om zeep en had ik door dat dit projectje te hoog gegrepen was voor mij: mommy to the rescue dus maar ;-). 


Mijn mama vloekte en zweette ook bij het breien van deze sjaal maar hij is perfect geworden. Het grootste probleem dat ze nu heeft is dat mijn zus die ook graag ziet ;-).

Ik zal deze sjaal met veel plezier en zorg dragen deze winter. De sjaal werd zondag in ieder geval heel graag gedragen voor een wandeling op de Schorre in Boom. Ik vond in ieder geval dat mijn mama (en de sjaal) een blogberichtje verdiende na zoveel moeite.

patroon: Dina sjaal lmv
wol: één of ander klein winkeltje waarvan ik de naam vergeet

Voor zij die zich afvragen of ik zelf ook nog aan het breien ben, ik ben aan een trui voor mezelf bezig en hoop die voor Kerst af te krijgen (welk jaar dat weet ik nog niet ;-) ). Mijn mama breit intussen aan een speed tempo verder en heeft (naast de stukken voor zichzelf) al opnieuw bijna een trui klaar voor mij.




vrijdag 7 oktober 2016

groepsdruk











Wie lid is van de facebookgroep 'creaties uit la maison victor' zag de aster trui al vaker voorbijkomen, het is dan ook een heel mooi basismodel. Ik maakte nog geen versie hiervan maar gaf uiteindelijk toch toe aan de groepsdruk ;-).

De kudde volgen heeft ook een voordeel, er werd al veel geschreven over aanpassingen die je best maakt aan dit modelletje, dus ik moest zelf niet meer prutsen hieraan, altijd aangenaam. Voor het verlengen heb ik wel gewoon zelf nagemeten (bij mij was 6 cm langer voldoende), maar voor het probleem aan de hals heb ik de richtlijnen van mijn collega naaisters gevolgd.

Voor deze trui koos ik een sweaterstofje van bij Mon Depot uit, ik kocht die keer twee lichtblauwe sweaterstofjes dus ik weet niet meer wel eentje het exact is (oepsie), maar dat het zacht is dat staat vast. Ik combineerde deze keer met boordstof van bij Cas en Nina. De kwaliteit van de boordstof is echt super, heel aangenaam om mee te werken. Om het effen geheel een beetje op te fleuren, streek ik links onderaan nog een applicatie op. Die laatste was een leuk geschenkje bij mijn bestelling van Cas en Nina, thanks dus want hij past perfect!



De mouwen verlengde ik niet. Vroeger deed ik dat standaard wel als een trui of kleedje kortere mouwen had maar ik merkte dat halflange mouwen wel handig is op het werk. Ze komen niet piepen uit mijn labojas en worden dan ook niet zo snel vuil. Ik heb meestal wel nog een gebreide cardigan over mijn bureaustoel hangen voor als het echt te koud is in onze bureau zodat ook dat laatste stukje huid dan bedekt is. 

Nu de dagen korter (en helaas ook natter) worden, is het een uitdaging om foto's met voldoende licht te nemen na het werk, de weekends worden hier dus meer en meer gebruikt om verschillende stukken te fotograferen. Deze foto's probeerde ik nog op vrijdagavond na het werk te maken, de locatie is deze keer dus gewoon de tuin geworden om zo weinig mogelijk tijd te verliezen, de vermoeide einde-van-de-week blik moet je er wel bijnemen.

Groepsdruk is meestal niet zo positief, maar deze keer ben ik toch blij dat ik de kudde gevolgd heb want ik ben zo blij met deze trui. De hals vind ik echt prachtig, ook al is hij niet perfect gelukt. Ik denk dat er nog zullen volgen deze winter. In een uurtje zat deze sweater in elkaar, zo snel dat ik zelfs geen tijd had om aan mijn labeltje te denken ;-). Een ideaal projectje voor een avondje in de week dus.