Doorgaan naar hoofdcontent

elk een sweater



Toen ik deze chess sweater noodgedwongen in twee stofjes maakte, had ik nooit kunnen denken dat het één van de vaakst gedragen sweaters zou worden waar ook nog eens veel complimentjes over gegeven werden. Daarom besloot ik om dit stofje (het stofje op de mouwen) niet te gebruiken om een volledige sweater uit te maken, maar om te combineren met een donkerblauwe french terry.



Deze keer koos ik er dus wel voor om de mouwen in het 'specialere' stofje te doen en het voor-en achterpand effen. Kwestie van wat variatie te voorzien. Het stofje is vrij dun, ideaal om op een zomeravond aan te trekken om nog wat langer buiten te kunnen zitten.



Doordat ik het stofje eigenlijk kocht om een volledige sweater uit te maken had ik nog wat over. Ideaal om voor mezelf eindelijk een deftige isa sweater van bel'etoile te maken. (ik maakte eerder al een ongeblogd test exemplaar).



Voor mezelf koos ik ervoor om het voor- en achterpand in het 'specialere' stofje te maken en de mouwen effen, en dan een accentje op de mouwen te voorzien. Op die manier matchen we zonder compleet gelijk gekleed te gaan. Al is de kans vrij klein dat we beide sweaters gelijktijdig zullen dragen (behalve dan voor de foto's). 



Beide stofjes kocht ik op het stoffenspektakel (met enkele maanden tussen), de boordstof komt van bij de stoffenmadam. Beide truien werden daar ook tijdens een naai-avondje in elkaar gezet, ik zocht iets waarbij ik enkel mijn overlock nodig had en babbelen geen kwaad kon. Daarna werden de sweaters op het hoopje 'te fotograferen' gelegd en meegenomen naar zee waar een sweater toch wel van pas kan komen. Nog wat later werden ze dan uiteindelijk in dit blogberichtje geplakt en kon alles online komen.



We hadden een zalig weekendje aan zee waarbij het weer echt heel goed meewerkte, enkel bij een strandwandeling bij zonsondergang konden we deze sweaters wel gebruiken. De verwaaide coupe en niet altijd even duidelijke kleuren door de ondergaande zon moet je er wel bijnemen.

Reacties

  1. Mooi! Dat combineren van twee stofjes geeft toch direct dat tikkeltje extra aan een sweater.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Inderdaad, het is eens iets anders, ik zou het meer moeten durven

      Verwijderen
  2. Zo leuk dat jullie twinnen! Die selfie van jullie tweetjes is echt top. Jullie lijken mij een super koppel.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thanks! De selfie is compleet tegen het licht getrokken maar ik vond hem zelf ook wel leuk, bedankt voor het compliment.

      Verwijderen
  3. Leuk gecombineerd zo, voor jullie allebei!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik maakte nog nooit een sweater voor mezelf of Bart, misschien dat ik dat toch maar eens op de planning moet zetten! Deze zijn alweer heel leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker eens doen. Een sweater zit vrij snel in elkaar en wordt hier (behalve bij tropische temperaturen) wel vaak gedragen

      Verwijderen
  5. Leuke sweaters allebei. Grappig hoe iets niet gepland soms zo goed uitvalt en inspiratie geeft. Ik ga ook eens zoeken naar matiging stofjes voor een sweater voor manlief. Twinnen zie ik niet echt gebeuren bij ons. Maar je weet nooit hé.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker proberen die combinatie van twee stofjes in één patroon. Twinnen was nooit de bedoeling en eigenlijk worden ze niet echt samen gedragen: ik heb veel sneller koud dan hij. Maar voor de foto's vond ik het wel tof. En zo is mijn restje ook opgewerkt. (al was er nog een restje over waar ik intussen nog iets anders uit gemaakt heb, nu nog eens op foto krijgen)

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Een stapel gebreide FO's

Het is precies eeuwen geleden dat ik hier nog iets neerschreef maar het leek me wel leuk om deze keer toch nog eens kort iets te schrijven. Voor degene die meer brei-avonturen willen volgen, ga zeker een kijkje nemen op mijn youtube kanaal. Op de foto hierboven zie je wat ik af had voor de laatste aflevering: een Pippin sweater, een Forest walk cowl (de grijze), een cargill cowl (degene met de kleuren die in elkaar overgaan), een paar scrappy stripy socks en een paar 'doodgewone' sokken. Dit is de 'cargill cowl' van de Creabea, ik mocht deze preview breien voor haar. Ik ben heel blij met het eindresultaat maar het patroon zelf vond ik onvoldoende uitgeschreven om de steek zonder filmpje te kunnen volgen. Het ligt vermoedelijk aan mezelf dat ik dit niet zo fijn vind maar ik geef het toch maar mee. Het garen is rico creative melange wonderball, ik heb nog vrij veel over dus wil er ooit nog een bijpassende muts uit maken.  Het paar sokken dat je links op de foto ziet (zond

naaien met restjes: zakdoeken

De meeste onder ons kennen het wel, een uitpuilende restjesbak. Zeker als je zelf geen mini's thuis rondlopen hebt om met deze restjes te kleden (en dan nog veronderstel ik dat je voor kinderen nog andere stofjes koopt dan alleen die restjes). Met een aantal van de soft cactus stofjes die ik voor hemden gebruikt had, heb ik stoffen zakdoeken gemaakt. Vorige winter deed ik dat al een eerste keertje met het restje van dit hemd en deze gaan nog steeds mee. Ik was die op 60°C met de rest van de zakdoeken en ze blijven ok. Uiteraard zijn ze waarschijnlijk de eerste keer een beetje gekrompen, maar het zijn zakdoeken dus dat maakt niet zoveel uit. Dit jaar koos ik voor een restje van dit hemd . Doordat ik de kraag twee keer heb moeten knippen om mijn eigen stommiteiten recht te zetten, was het restje dat nog overschoot te klein om er nog iets deftig mee te maken. Het stofje is ook niet zo gemakkelijk te combineren met andere stofjes, dus ideaal om zakdoeken uit te maken.

Er werd nog eens genaaid!

  Als je de voorbije blogberichten bekijkt dan zou je denken dat ik mijn naaimachine verkocht heb en ingeruild heb voor wat breinaalden. Nu staan nog niet eens al mijn breiprojecten op de blog, maar mijn naaimachine die stond toch ook wel weer naar mij te lachen. Ik was de zin wat kwijt om te naaien, twee jaar met vrij veel thuiswerken maakten dat ik niet zoveel nodig had. En daarnaast verloor ik mij wat in perfectie zoeken door de foute accounts te volgen op social media. Enkele weken zo weinig mogelijk op instagram en facebook later, vond ik beetje bij beetje mijn sewing mojo terug.  De oorzaak van die terugkerende liefde was het maken van verjaardagskroontjes, maar die kan ik jullie nog niet tonen. Direct na de kroontjes nam ik een zak met restjes stof van een handtas bij de hand (ik toon je die zo dadelijk want ik zag net dat die de blog nooit haalde) en maakte ik op het gevoel een variant van de vinktas. Een tas die qua afmetingen gebaseerd is op de restjes die ik nog had en als d