Doorgaan naar hoofdcontent

ice ice baby





Sporten is gezond zeggen ze. En eigenlijk nog tof ook, zeker als je het samen met iemand kan doen. Alleen is vallen tijdens het sporten dat niet (niet gezond en niet tof)....

Af en toe maak ik tijd om een stukje te gaan skeeleren met een vriendin. Tijdens onze laatste skatedate kwam mijn skatemaatje op de grond terecht. We droegen allebei bescherming maar toch was haar knie goed geraakt en bleef die toch wel pijn doen.

Ook al was de val mijn schuld niet, het feit dat ik erbij was maakte toch dat ik me ergens wat schuldig voelde. En vooral, ik haat het als ik mensen eigenlijk niet kan helpen. Ik maakte dus een pakje om haar wat op te vrolijken (en tussendoor wat nieuwsgierig te maken, extra fun ;-) ).



Ik nam één van onze eigen coldpacks uit de diepvries en nam daar de afmetingen van. Vervolgens koos ik een stofje uit en een restje badstof en maakte ik een zakje hiervoor. Het katoentje is dun genoeg om de kou door te laten en de badstof dik genoeg om te vermijden dat je vingers vastvriezen (of dat hoop ik toch 😉)
Ijs leggen kan dus vanaf nu op een vrolijkere manier.

Er was ook een briefje voorzien bij het pakje maar dat bleef thuis liggen toen ik mijn wederhelft langs haar brievenbus stuurde. Maar blijkbaar wijst het pakje zichzelf uit want eventjes later kreeg ik een foto van haar knie met ijs in dit zakje erop.



PS: ICE staat niet alleen voor ijs maar voor ijs, compressie en elevatie ;-)

Reacties

  1. Handig! En veel mooier dan die saaie witte die wij hebben :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Het leek me toch iets minder erg om ijs te leggen in vrolijk jasje.

      Verwijderen
  2. Super gevonden! Onlangs had mijn hubby letterlijk vrieswonden op zijn buik omdat hij tijdens een hete zomernacht op zijn ijsblok was gaan liggen. Misschien moet ik zoiets eens voor hem maken...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klinkt als een goed plan, rechtstreeks ijs kan inderdaad lelijke wonden veroorzaken. En dit zit echt op 10 minuutjes in elkaar.

      Verwijderen
  3. Oooh! Wat lief van je ♡ ! Dit moet ik onthouden, ik kan de saaie hoesjes bij ons op school ook opvrolijken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Goed plan ook, ideaal om wat restjes op te werken en als ik mij de lessen LO uit het middelbaar goed herinner dan kwam ijs toch wel heel vaak van pas (ooit een les hordenlopen waarbij we met 3 de les nadien ijs nodig hadden)

      Verwijderen
  4. Ik heb er hier een paar gemaakt voor school met mijn restjes. Wij hebben dus panda's, uilen en bloemetjes om op tienerarmen en benen te leggen. Ze vinden het altijd grappig al ze zo eentje krijgen. Die van mij zijn aan weerskanten katoen. Ik heb daar eigenlijk nooit over nagedacht omdat die bijgeleverde zakjes ook aan beide kanten flinterdun zijn. Maar ik heb nog wel wat restjes badstof. En misschien kan ik ook gewoon de katoenen lap met ijsberen verwerken ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze zijn inderdaad veel leuker dan die saaie witte dus topidee voor school. Door de diensten met het rode kruis waarbij het slachtoffer soms klaagt als hij of zij het zakje (dan zit het in een papieren zakje wel) moet vasthouden of waarbij ik zelf merk dat mijn hand ook aan het bevriezen is als ik het vasthoud, vond ik dat een goed idee. Geen idee of het echt een goed idee is of niet ;-).

      Verwijderen
  5. Dit is een superleuk idee! En zo ontzettend lief van jou

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je! Ik denk dat ze het zelf ook wel tof vond om te krijgen ;-).

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een trui, een jurk,... neen dan toch een broek

Via een wedstrijd op Instagram won ik een patroontje van I am patterns en dit stofje van Chat Chocolat.  Toen ik dit stofje online op hun instagramaccount zag verschijnen wou ik het echt wel hebben, het leek mooi fel blauw. Toen ik het toegestuurd kreeg, bleek het een heel pak lichter te zijn van kleur. Nog altijd mooi, zeker en vast maar toch eventjes vreemd en jammer om zo'n groot verschil te zien. Maar op de foto's merk ik zelf hoe moeilijk het te fotograferen is.

Het stond al snel vast dat ik dit stofje niet zou gebruiken voor het patroontje dat ik won, zo'n opvallende print en dan nog opvallende mouwen, dat zag ik niet goedkomen. Maar er zijn natuurlijk nog patroontjes genoeg om uit te kiezen. Eerst dacht ik aan de solange, maar nadat ik er een paar nachtjes over geslapen had, leek zo'n opvallende print me toch wat veel om een volledige outfit (kleedje dus) uit te maken. Ik besloot om eindelijk eens het boek dat ik voor kerst van mijn zus kreeg uit de kast te neme…

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…