Doorgaan naar hoofdcontent

Linkparty Kamille van Fibre Mood




Dat er een nieuw patronenboekje op de markt is, moet ik jullie waarschijnlijk niet vertellen. Vanaf vandaag kan je namelijk de tweede editie kopen van Fibre Mood. Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik het zelf nog een beetje wennen vind, met hun online werkwijze en ik daardoor nog niet echt gestart ben met mijn naaiplannen uit boekje één. 
Maar ik wil ze wel een kans geven en er werkt niets beter om iets te proberen dan een deadline. Dus besloot ik mij toch op te geven voor de linkparty met hun nieuwe patroontjes.


Ik koos er eentje uit dat ik het best bij mij vind passen: de Kamille (de naam vind ik trouwens ook wel mooi), iets aansluitender dan wat in de vorige editie te zien was en een kleedje met langere mouwen. Nog een voordeel: ik had nog meer dan genoeg tricot in mijn voorraad liggen om eens niet via de stoffenwinkel te moeten passeren. Voor de maatbepaling baseerde ik mij op de afgewerkte maten, ik vergeleek met één van mijn burda kleedjes die ik na een workshop bij de stoffenmadam maakte, want dit was de look die ik wou bekomen. En gelukkig dat ik dat deed, want als ik op mijn lichaamsmaten was verdergegaan dan had ik een 40 moeten maken, nu maakte ik een 36 die nog een klein beetje versmald werd. Ik blijf het jammer vinden dat maattabellen zo slecht kloppen, het maakt dat mensen de verkeerde maat kiezen en ontmoedigd raken. 



In het patroon worden de randen niet afgewerkt, iets wat ik sowieso wel wou doen. Ten eerste omdat ik met gewone tricot werkte, maar zelfs met suede zou ik het gedaan hebben, het maakt een kledingstuk toch ineens een pak netter. Hiervoor zoomde ik de voorpanden eerst al voor 2/3 om vooraleer ik ze aan het onderste voorpand zette. Voor de mouwtjes voorzag ik (naast 10 cm verlengen) ook nog een boordje. Aangezien ik niet van de grootste ben, heb ik alles iets meer dan 10 cm ingekort. 



Het stofje kocht ik in 'vrij ruime' hoeveelheid in de outlet van Veritas in Schelle (als in er zat ongeveer 9m op de rol ;-) ), het is dus absoluut geen duur kleedje. Ideaal om eens iets uit te testen vond ik, want een eerste keertje iets naaien uit een bepaald boekje, dat is toch altijd wat zoeken naar de juiste maat. 

Het was nog eventjes spannend qua deadline want mijn naaimachine was op onderhoud en het weekend net voor de deadline had ik een weekend opleiding leiding 1 voor het rode kruis en dus geen tijd. 



Foto's nemen was nog de grootste uitdaging want in deze donkere maanden is foto's op een avond nemen niet echt een optie. Het uitstapje met Tamara waarop ik de foto's ging nemen, moest ik door het werk helaas ook annuleren. Een verkoudheid gooide dan ook nog eens roet in het eten en toen begon het op het enige moment dat ik met daglicht nog thuis was, ook nog eens te miezeren. Om maar te zeggen: het zijn de beste foto's niet maar soit. 

Bij deze is ook mijn tweede PDF patroontje voor november verwerkt, nog twee te gaan dit jaar dus.

Als je de andere deelnemers van de linkparty wilt zien, ga dan hier een kijkje nemen:
https://www.fibremood.com/nl/blog/sew-along/linkparty-5



Reacties

  1. Toch erg mooi geworden met je aanpassingen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. thanks, het was de moeite waard en nu weet ik voor een volgend keertje wat ik moet aanpassen

      Verwijderen
  2. Heel mooi !! En dat stofje staat je ook heel goed, zal wel dat je daar zoveel van kocht...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig jurkje met een leuke 'twist'. Staat je erg leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. heel mooi kleedje en staat je goed! Ik ben nog steeds onzeker om iets voor mezelf te maken, zoals je schrijft de maattabellen uit boekjes kloppen soms zo slecht met de werkelijkheid (bij mij toch en dit is inderdaad demotiverend)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb geluk met la maison Victor waar ik echt mooi in hun maten pas

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …

het eerste lentegevoel in de kleerkast

Tijd om te naaien is de laatste tijd zeldzamer, de combinatie van een nieuwe job met het afwerken van een doctoraat en dat in combinatie met nog wat vrijwilligerswerk, maakt dat het er niet altijd van komt.
Maar bij het zien van de nieuwste la maison victor moest ik wel iets maken, zoveel leuke patroontjes.  Ik besloot om met de overslag top te starten, deze zou op enkele avonden tijd wel af geraken. Een deel van een avondje tekenen, een volgend avondje voor een stukje knippen en uiteindelijk deze ochtend, extra vroeg wakker, alles in elkaar zetten. Nu het zonnetje eventjes kwam piepen, was het ook onmiddellijk ideaal om nog eens snel foto's te nemen. 
De top werd enkele cm's verlengd en ik zou een volgend keertje nog net ietsje meer verlengen. Verder ben ik er heel tevreden mee. 
Het stofje dat kocht ik tijdens de wintersolden bij Madeline, ik had nood aan een sprankeltje kleur in de kleerkast en dit stofje voldeed daar perfect aan. 




Voorlopig is het nog net iets te fris om me…