Doorgaan naar hoofdcontent

een maandje ontspullen - de tussenstand



Een zak die al naar de kringwinkel verhuisde.


An kon mij (en nog een groepje andere vrouwen) overtuigen om in januari een minsgame te doen. Hierbij doe je op de eerste dag van de maand één iets weg, op de tweede dag twee enz.
Elke dag delen we in de groep wat we wegdeden. Het motiveert wel vind ik zo in groep ontspullen en het brengt ook wel inspiratie.
Zo nam ik de kast met drank onder handen, een fles jenever die al meer dan 10 jaar open was en compleet dichtplakte werd weggesmeten en 7 flessen wijn en cava verhuisden naar mensen die wat vaker alcohol drinken dan wij doen. Het zou zonder de groep nooit in me opgekomen zijn om die flessen onder handen te nemen, ze stonden er gewoon te staan en de kans is vrij groot dat ze er binnen 10 jaar nog zouden staan. 

Wat mij halfweg de maand heel erg opvalt is dat ik nu andere ruimtes aan het opruimen ben dan wanneer ik startte na het lezen van één van de gekende opruimboeken. Die boeken starten meestal met je kleerkast en laat dat nu net een probleem zijn. Aangezien er zoveel kleren zelfgemaakt zijn, kan ik er heel moeilijk afscheid van nemen. Meestal las ik daarna niet verder in die boeken maar nu zag ik mensen hun voorraadkasten en bureauruimtes opruimen. Zaken die ik veel gemakkelijker kon en waar ik echt oude zaken vond omdat ik vroeger nooit verder ging dan enkele stukken in de kleerkast. Uiteindelijk gingen er ook wel kleren het huis uit maar het was niet de focus van deze opruimronde.

Een stofje dat te koop staat op mijn instagram pagina.


Ik probeer ook enkele spulletjes te verkopen en maakte hiervoor een instagram account aan. Het kost wat extra werk maar het doet toch iets minder pijn als je je spulletjes naar iemand anders kan laten gaan dan dat ze gewoon weggaan.
Zo verkocht ik een oude editie van la maison victor die ik dubbel had, een haarband die ik dubbel breide en een rest breiwol. Er staan nog een aantal dingen op, ook zaken die ik gratis wegdoe. En er komt zeker nog bij. 

Wat mij betreft is dit maandje ontspullen nu al geslaagd, al vrees ik dat ik nooit echt een minimalist zal worden, zaken bijhouden omdat ze nog nuttig kunnen zijn, zit gewoon heel erg ingebakken en om eerlijk te zijn levert het wel leuke herinneringen op als je dan eens door je spullen gaat. Ik heb ook het gevoel dat we Marie Kondo gewijs teveel aan het 'ontspullen' zijn, wegsmijten om extreem veel ruimte te maken lijkt mij ook niet echt milieubewust. Onlangs had ik er met iemand een gesprekje over en die zei: zolang je plaats genoeg hebt om alles te zetten is er geen probleem. Heb je plaats tekort dan maak je er gewoon eventjes bij door op te ruimen. 

Reacties

  1. Amai, zo veel bewondering voor al die opruimers :-) Ik ga dat, iets meer op het gemak, dit jaar ook proberen te doen want er ligt nog wel wat gerief in huis waar we niks meer mee gaan doen. Ik ga wel alleen wegdoen wat ok voelt om te elimineren, wegdoen om aan een bepaald aantal items te komen, dat ligt me niet zo. En ik ben dan weinig materieel ingesteld, ik ben wel gehecht aan mijn spullen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Op zich is het aantal voorlopig geen probleem omdat ik vooruit werk en dat gewoon dan per dag uitsplits. Je komt ook snel aan extra's om een dag te vullen: alle balpennen eens testen, een handtas uitkuisen, vervallen etenswaren of frisdrank enz tellen snel op. Ik vond ook al veel heel oude zaken die eigenlijk kapot waren maar die ik toen nog niet weg wou doen.

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…

nog een playsuit

Knipmode koop ik normaal niet, maar voor deze playsuit maakte ik graag een uitzondering.
Ik weet intussen weer waarom ik knipmode niet zo graag koop. Hun sumiere werkbeschrijvingen zijn toch een uitdaging. Aangezien ik toch al wat ervaring heb, merkte ik dat bij dit t-shirt niet zo op, want ik heb de werkbeschrijving zelfs niet bekeken, maar voor deze playsuit vond ik het toch wel handig om mee te volgen.


Ik ben niet 100% tevreden van mijn afwerking aan de bandjes, het waren toch vrij veel lagen op elkaar om mooi doorstikt te krijgen op mijn naaimachine.  Vooraan staat het ook een beetje open maar alles terug losdoen zag ik niet zitten (vooral omdat je dat echt pas helemaal op het einde merkt). Ik denk dat ik alles een volgend keertje toch op mijn eigen manier zou doen, alleen moet ik er nog eens over denken hoe die manier dan is.
De strik op de rug komt vrij goed overeen met mijn bh bandje, niet compleet dus af en toe komt hij piepen, maar met een huidkleurige vind ik het wel meeval…

Dan toch in 't lang

Als er één kledingstuk is waarvan ik lang getwijfeld heb of ik het wel zou maken, dan is het dit wel. Ik ging er (zoals zovelen) vanuit dat ik eigenlijk te klein ben voor een lange jurk. Maar toen ik op reis in Kreta heel veel mensen rond zag lopen in een lange jurk wou ik er toch één. Bij het rondneuzen in de winkeltjes daar bleek al snel dat ik het deze keer wel goedkoper kon maken dan kopen (wat meestal niet het geval is). Eenmaal thuisgekomen wou ik dus een stofje kopen, toevallig moest ik onderweg naar huis na een rampoefening langs de stoffenmadam passeren (oké naar t schijnt kan je ook gewoon de snelweg nemen maar dat feit negeerde ik eventjes ;-) ) en kocht ik er dit stofje.


Omdat ik bleef twijfelen, stelde ik het wat uit, maar een paar daagjes verlof en stralend weer zorgden ervoor dat er toch aan begon. Ik nam als basis het tamarillo patroon, verlengde het aan de heupen door de lina te nemen en tekende dan zelf nog 45 cm bij waar ik ook een split in voorzag. Rugnepen werden…