Doorgaan naar hoofdcontent

een winternaaisel voor het lentezonnetje



Enkele maanden geleden kocht ik de Ottobre Family, er staan deze keer echt wel een heel aantal patroontjes in die ik graag wil maken. Nadat ik al een t-shirt voor mijn zwangere zus probeerde, niet zo'n succes wegens het ontbreken van een deftige uitleg over hoe je de maat bepaalt, besloot ik om voor Peter in actie te komen en koos ik er deze trui uit. Ik tekende het patroontje over, nam een stofje uit de kast en knipte dat zelfs al. En toen smeet ik de boel aan de kant, de uitleg in het boekje is heel beperkt en de techniek die zij gebruikten aan de rits, met een biesje, was niet iets wat ik al deed.



Enkele maanden later, na de skireis waarvoor de trui bedoeld was, besloot ik om deze UFO eens af te werken en mijn eigen goesting te doen voor de rits. Het biesje vloog buiten en ik baseerde mij op een gekochte trui uit Decathlon voor de afwerking. Al bij al zat alles veel sneller in elkaar dan ik had durven dromen en kon ik manlief 's middags meenemen voor een lentewandeling in zijn nieuwe trui. Met de smartphone in de aanslag werd er zelfs aan multitasken gedaan: genieten van het lentezonnetje en fotoshoot. Als ik de combinatie echtgenoot en trui zie dan kan ik alleen maar zeggen dat ik die twee wel vaker samen wil zien ;-) .



Het stofje kocht ik in het najaar bij Studio Sanne aan een heel laag prijsje, het is Sherpa. Op zich niet zo'n heel mooie kwaliteit stof maar wel ideaal als teststofje, want een duurder stofje had nog altijd aan de kant gelegen vrees ik ;-). Nu ik tevreden ben kan ik Peter met een gerust hart een stofje laten kiezen in ons favoriete stoffenwinkeltje (De Stoffenmadam), volgens mij kiest hij daar vaker zijn kleren dan in een gewone winkel.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een trui, een jurk,... neen dan toch een broek

Via een wedstrijd op Instagram won ik een patroontje van I am patterns en dit stofje van Chat Chocolat.  Toen ik dit stofje online op hun instagramaccount zag verschijnen wou ik het echt wel hebben, het leek mooi fel blauw. Toen ik het toegestuurd kreeg, bleek het een heel pak lichter te zijn van kleur. Nog altijd mooi, zeker en vast maar toch eventjes vreemd en jammer om zo'n groot verschil te zien. Maar op de foto's merk ik zelf hoe moeilijk het te fotograferen is.

Het stond al snel vast dat ik dit stofje niet zou gebruiken voor het patroontje dat ik won, zo'n opvallende print en dan nog opvallende mouwen, dat zag ik niet goedkomen. Maar er zijn natuurlijk nog patroontjes genoeg om uit te kiezen. Eerst dacht ik aan de solange, maar nadat ik er een paar nachtjes over geslapen had, leek zo'n opvallende print me toch wat veel om een volledige outfit (kleedje dus) uit te maken. Ik besloot om eindelijk eens het boek dat ik voor kerst van mijn zus kreeg uit de kast te neme…

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…