Doorgaan naar hoofdcontent

dat stofje past dus op alles hé...




Dat waren ongeveer de woorden die ik als excuus gebruikte om dit stofje te kopen ;-). Een stofje dat ik kocht, ook al ging ik die dag geen stof kopen. Maar het klopt wel, het past echt op alles en zo'n stukken kunnen er op zich altijd wel bij in de kast.


Ik wou eigenlijk een patroontje van Patty Doo maken hiermee, maar was niet zo zeker wat de boord zou geven in deze stof. Ik besloot dan maar een klassieker in mijn kleerkast nog eens boven te halen. De Susanne van Compagnie M. Deze keer opnieuw met een rolzoompje. Het rolzoompje is niet 100% perfect gelukt want dit stofje was op dat vlak toch een beetje koppig, maar het kan er zeker mee door.



Ik koos opnieuw voor een lengte tussen lang en kort in, zo kan ik het op een kleedje dragen, maar ook op een broek. Een outfit kiezen voor de foto's was zelfs moeilijk want er waren vrij veel mogelijkheden, maar uiteindelijk koos ik voor een donkere broek met een effen longsleeve zodat de cardigan wat meer opvalt. De cardigan past trouwens ook perfect op dit kleedje. 

Reacties

  1. Inderdaad een zeer handig stuk dat je bij veel kan dragen! Welke stof gebruikte je hiervoor? Tricot of gebreide stof? Valt in elk geval "mooi"!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tof model, die zakken maken het helemaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oeps had ik hier een achterstand met het lezen van je recente blogposts zeg... Tof om te lezen dat je de Suzanne Cardigan maakte... en goedkeurde ;-) Moet ik ook eens iets mee doen met dat patroon (dat ik al lang liggen heb)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. zeker doen! Ik maakte enkele exemplaren toen het patroon pas uitkwam (ik mocht meetesten) en het blijven toch graag gedragen stukken (enkele zijn wel al versleten)

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …

het eerste lentegevoel in de kleerkast

Tijd om te naaien is de laatste tijd zeldzamer, de combinatie van een nieuwe job met het afwerken van een doctoraat en dat in combinatie met nog wat vrijwilligerswerk, maakt dat het er niet altijd van komt.
Maar bij het zien van de nieuwste la maison victor moest ik wel iets maken, zoveel leuke patroontjes.  Ik besloot om met de overslag top te starten, deze zou op enkele avonden tijd wel af geraken. Een deel van een avondje tekenen, een volgend avondje voor een stukje knippen en uiteindelijk deze ochtend, extra vroeg wakker, alles in elkaar zetten. Nu het zonnetje eventjes kwam piepen, was het ook onmiddellijk ideaal om nog eens snel foto's te nemen. 
De top werd enkele cm's verlengd en ik zou een volgend keertje nog net ietsje meer verlengen. Verder ben ik er heel tevreden mee. 
Het stofje dat kocht ik tijdens de wintersolden bij Madeline, ik had nood aan een sprankeltje kleur in de kleerkast en dit stofje voldeed daar perfect aan. 




Voorlopig is het nog net iets te fris om me…