Doorgaan naar hoofdcontent

op minder dan een jaar




Op minder dan een jaar breide ik deze cardigan en voor mijn doen is dat snel ;-).

Het is er eentje met naald nr 8 dus het had sneller gekund als ik tussendoor niet aan andere patroontjes had gebreid. Maar het is wat het is, breien dat is een traag fenomeen hier.


De wol kocht ik vorige winter in de Veritas outlet, het patroontje kreeg ik van mijn mama door. Een ideaal exemplaar voor wat een thuiswerk winter belooft te worden. Wegkruipen in een warm gebreid stuk maar daaronder toch nog een deftig kleedje dragen, dat is helemaal hoe mijn ideale thuiswerk outfit eruit ziet. 


Nadat de laatste mouw gebreid was, moest het samennaaien en wegstoppen van de draadjes nog gebeuren, niet direct een leuke bezigheid maar wel iets dat voor tv kan. Want dat is wel een voordeel aan breien, je kan het gezellig in de zetel. 



Foto's nemen is in deze donkere en natte periode niet zo simpel, maar een leuke herfstwandeling past er altijd wel tussen. Ik vond een nieuwe wandeling in de buurt, net te lang om qua tijd in één keer in de agenda te passen maar je kan ze perfect in twee stukken doen. 


Reacties

  1. Breien deed ik ooit heel passioneel, maar het frustreerde mij dat je aan het eind van de rit niets meer kon veranderen aan de trui. Te groot of te klein? Pech. Nu verlang ik echter terug naar de gezelligheid van breien voor de televisie... En als ik jouw leuke cardi zie, krijg ik nog meer zin om eraan te beginnen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Breien is inderdaad niet zo flexibel maar zo gezellig in de winter. Misschien een sjaal ofzo dat past altijd?

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

slow sewing

Het is niet van mijn gewoonte om traag te gaan bij het naaien, ik werk meestal vrij goed door, maar deze keer niet. Ik moet eerlijk toegeven dat de vele stappen van dit patroon er voor iets tussenzaten, ik had geen zin in prutsen, want zo zag het eruit. Dus stelde ik uit, tot ik er echt wel aan moest beginnen, en zelfs dan bleef ik traag zijn en uitstellen.  Gelukkig bleken de tekeningen erger dan de realiteit en viel het goed mee. 


Het stofje is een zacht linnen stofje dat ik vorig jaar online bij Toverstof kocht, ik wou er een losse broek uit maken, maar besloot dat een jaartje uit te stellen aangezien de herfst al naderde. Nu bleek dit stofje ideaal te zijn voor dit bloesje, lekker zacht en soepel. En het past op veel, dat ook.


Ik veranderde niet zoveel aan het patroontje, behalve dat ik het enkele cm's verlengde en de volant dubbelde omdat het anders zo onafgewerkt leek in mijn ogen. Omzomen kon ook maar dit leek me toch mooier. 



Het bloesje was uiteindelijk op zondag af, foto'…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …