Doorgaan naar hoofdcontent

Het allereerste zelfgemaakte geboortegeschenkje

Met al die baby'tjes die rondom ons geboren worden, moest het er eens van komen: een zelfgemaakt geboortegeschenkje. Ik durf dit niet voor iedereen te maken, maar deze mama zal er hopelijk blij mee zijn.




Ik koos voor het jasje uit zo geknipt. Ik vroeg aan de mama welk maatje ze graag kreeg en dat bleek perfect te kloppen met de maat in zo geknipt. Ik moest het patroontje dus niet aankopen want voor een eerste keertje vond ik de basisversie al gewaagd genoeg ;-). Nu ik merk hoe schattig dit jasje is en hoe aangenaam het was om het te maken, overweeg ik toch om het patroon te kopen.
Het buitenstofje is er eentje van soft cactus en werd op aanraden van An (paspelpoezen) gecombineerd met bruine nicky velours. Ik koos uiteindelijk toch voor color snaps als knoopjes (hoop dat ze sterk genoeg zijn en de stof niet doorscheurt) aangezien ik enkel kleine metalen knopjes vond en daarmee nog meer schrik had voor doorscheuren. Ik liet de mama alvast weten dat ze het mij zeker moet laten weten als er problemen optreden.
Er werd ook nog een jeansbroekje bijgekocht om zo een nog schattiger geheel te kunnen afgeven.


Ik hoop dat die kleine prins dit setje veel kan dragen en kan genieten van de superzachte nicky velours langs binnen (of langs buiten).
De komende 6 maanden worden er nog 5 kindjes verwacht (nee, geen van ons, eerst ons huisje afwerken), er zal dus zeker en vast nog wel eens iets gemaakt worden als geschenkje maar niet voor allemaal.

stofjes:  Soft Cactus en nicky velours Madeline De Stoffenmadam *
patroon: zo geknipt 1
jeansbroekje: H&M

* Zoals de meeste van jullie wel al gehoord hebben, brandde het winkeltje van de stoffenmadam gisteren uit. Gisterenavond werd er wel al meegedeeld dat ze binnen de maand terug open zouden gaan in het pand ernaast. Ik hou jullie op mijn blog zeker op de hoogte want stofjes met liefde verkocht worden nog gemakkelijker met liefde verwerkt.

Reacties

  1. Heel mooi geboortecadeautje Delphine! Altijd leuk om zelfgemaakte cadeautjes te geven he :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thanks! Zeker leuk om af te geven, ik hoorde gisteren dat ze het heel mooi vond, oef šŸ˜‰

      Verwijderen
  2. Heel leuk! Ik begrijp dat je dit niet voor iedereen doet, ik doe het ook alleen voor mensen van wie ik weet dat ze het appreciƫren. Erg leuk gedaan. Ik heb met de snaps sluitingen al gemerkt dat ze beter houden als je langs de binnenkant een stukje flockfolie zet. In ieder geval een leuk jasje!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Van sommige mensen is het ook moeilijk om in te schatten wat voor stofjes ze mooi vinden. Bedankt voor de tip.

      Verwijderen
  3. Ik ben ook gestopt om voor elke baby die rondom mij geboren wordt iets te naaien, er kroop teveel tijd in. Ik merk nu al dat mijn naaisels in eigen huis veel plezier geven. Dit jasje zal zeker in de smaak vallen. Zo mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. allemaal dat hou ik inderdaad niet vol, de mensen moeten maar wat meer gespreid aan kindjes beginnen ;-). Maar het is wel leuk om eens voor een baby te naaien want dat heb ik hier thuis niet

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloƩ jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…