Doorgaan naar hoofdcontent

see you at six pam









Dat ik grote fan ben van de see you at six stofjes, dat konden jullie hier al lezen. Ik heb vier van hun prints in huis gehaald. De eerste twee koos ik helemaal zelf, voor de andere twee liet ik mijn wederhelft kiezen. In tegenstelling tot wat ik zelf koos (ik koos zelf vooral de donkere prints), werden het deze keer lichtere tinten. Normaal gezien probeer ik tinten te kiezen die bij elkaar passen, maar deze keer luisterde ik toch braaf omdat de stofjes zooooo mooi zijn. Een lichter kleurtje brengt ook wat afwisseling in de donkere winterperiode die eraan komt, dus dat is mooi meegenomen.
De foto's zijn niet zo super want het is moeilijker dan gedacht om zo'n licht stofje te fotograferen.


Van dit stofje had ik voldoende voor een pam top gekocht, want nu de herfst er aan komt wil ik toch wel graag wat stofjes verwerken tot kleding die ik kan blijven dragen. En nog tot volgend jaar wachten vooraleer ik die see you at six stofjes kan dragen, dat vind ik dan weer veeeeeeel te lang ;-).


De pam top maakte ik eerder al eens en wordt hier heel vaak gedragen. Deze keer verlengde ik de top iets meer zodat het topje dat ik eronder draag niet meer komt piepen en versmalde ik het patroon net zoals de vorige keer een beetje. Ik had deze keer wel wat moeite met het beleg, dus er werd al eens gevloekt tussendoor, maar ik ga ervan uit dat dit voor de meeste onder jullie bekend in de oren klinkt ;-). Een nachtje laten liggen hielp trouwens het beste.

Ik ben er zeker van dat dit terug een toppertje wordt in mijn kleerkast. Als ik in het album op de facebookgroep 'creaties uit la maison victor' kijk dan ben ik niet de enige die dit een toppatroon vind, een basistop die veel figuren flatteert is dan ook iets wat iedereen graag heeft. Mijn eerste pam top wordt hier in ieder geval vaak gedragen, zowel in de zomer (dan toch op de typisch Belgische dagen waar het geen 30 graden is) als in de winter met een vestje erbij. 


Dit stofje komt uit de webshop van see you at six zelf en ik kreeg er labeltjes bij. Deze keer gebruikte ik dus niet mijn eigen labeltje maar dat van see you at six zelf, dat past heel mooi in de zijnaad terwijl de mijne daarvoor net iets te groot zijn.

Reacties

  1. Reacties
    1. een onverwacht dagje verlof omdat ze de tuin kwamen aanleggen;-) maar nu zal het een paar weken stil liggen hoor
      zowel deze top als de vorige jurk zitten trouwens snel in elkaar (zeker als je het patroon al overgetekend hebt zoals deze keer)

      Verwijderen
  2. Ik ben ook fan van de Pam top :) Leuk gedaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Inderdaad moeilijk te fotograferen, maar voor zover ik kan zien staat hij je heel goed!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel! En de kwaliteit van de stof maakt het helemaal goed dat hij moeilijker te fotograferen is, want ze zijn gewoon zalig zacht!

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …

het eerste lentegevoel in de kleerkast

Tijd om te naaien is de laatste tijd zeldzamer, de combinatie van een nieuwe job met het afwerken van een doctoraat en dat in combinatie met nog wat vrijwilligerswerk, maakt dat het er niet altijd van komt.
Maar bij het zien van de nieuwste la maison victor moest ik wel iets maken, zoveel leuke patroontjes.  Ik besloot om met de overslag top te starten, deze zou op enkele avonden tijd wel af geraken. Een deel van een avondje tekenen, een volgend avondje voor een stukje knippen en uiteindelijk deze ochtend, extra vroeg wakker, alles in elkaar zetten. Nu het zonnetje eventjes kwam piepen, was het ook onmiddellijk ideaal om nog eens snel foto's te nemen. 
De top werd enkele cm's verlengd en ik zou een volgend keertje nog net ietsje meer verlengen. Verder ben ik er heel tevreden mee. 
Het stofje dat kocht ik tijdens de wintersolden bij Madeline, ik had nood aan een sprankeltje kleur in de kleerkast en dit stofje voldeed daar perfect aan. 




Voorlopig is het nog net iets te fris om me…