Doorgaan naar hoofdcontent

Mommy to the rescue


Op het einde van vorige winter zag ik een mooie sjaal in la maison victor staan. Ik koos dus de juiste (heel erg pluizige) wol (welliswaar van een ander merk want die uit het boekje was wat duur) en begon vol goede moed aan mijn sjaal. 
Ik had het moeten weten, zo'n teltekening in een wolsoort waarbij je amper kan zien welke steek je ervoor gebreid hebt, dat moest wel problemen geven.
De eerste 5 cm lukte mij, daarna was er een klein foutje, maar dat besloot ik te verwaarlozen want steken terugnemen in die wol is zo goed als onmogelijk. Na 10 cm was het helaas helemaal om zeep en had ik door dat dit projectje te hoog gegrepen was voor mij: mommy to the rescue dus maar ;-). 


Mijn mama vloekte en zweette ook bij het breien van deze sjaal maar hij is perfect geworden. Het grootste probleem dat ze nu heeft is dat mijn zus die ook graag ziet ;-).

Ik zal deze sjaal met veel plezier en zorg dragen deze winter. De sjaal werd zondag in ieder geval heel graag gedragen voor een wandeling op de Schorre in Boom. Ik vond in ieder geval dat mijn mama (en de sjaal) een blogberichtje verdiende na zoveel moeite.

patroon: Dina sjaal lmv
wol: één of ander klein winkeltje waarvan ik de naam vergeet

Voor zij die zich afvragen of ik zelf ook nog aan het breien ben, ik ben aan een trui voor mezelf bezig en hoop die voor Kerst af te krijgen (welk jaar dat weet ik nog niet ;-) ). Mijn mama breit intussen aan een speed tempo verder en heeft (naast de stukken voor zichzelf) al opnieuw bijna een trui klaar voor mij.




Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…