Doorgaan naar hoofdcontent

vloeken, zweten en een theo








Dat de theo nog eens gemaakt zou worden, dat stond al vast. Aanvankelijk was de eerstvolgende versie in mijn gedachten er eentje met hoekjes maar een bijpassend stofje had ik niet zo direct liggen, dus werd het er eentje met paspel (wat ik wel liggen had). Het vinden van bijpassende knopen was opnieuw een uitdaging, wie een winkeltje kent dat goed bereikbaar en veel keuze heeft hiervoor heeft mag mij altijd het adres laten weten. Deze vond ik opnieuw bij stoff.be in Puurs.

Dit soft cactus stofje zag ik al graag de eerste keer dat ik het zag maar ik kocht het niet aangezien ik nog meer stofjes uit die collectie graag zag ;-). Al snel was het zo goed als overal uitverkocht en kreeg ik spijt. Deze zomer kwam ik het terug tegen op een webshop en werd er snel twee meter in mijn winkelmandje geklikt. Voldoende voor een hemd met lange mouwen voor de hubbie dus.
Het stofje is dan wel één van de mooiste van soft cactus uit die collectie maar door het patroon dat in lijnen loopt zie je heel snel foutjes bij het stikken. De grootste fout zit verstopt onder de onderste knoop en aangezien de echtgenoot zijn hemden toch in zijn broek draagt, knijp ik voor die fout maar een oogje dicht.

De paspel op de rug stikken heeft mij anders genoeg gevloek bezorgd: rimpeltjes op de rugpas door verschuiven van de stof, spoeltje op halfweg, in de paspel gestikt, ... Ja ja, mijn tornmesje was mijn beste vriend (oké niemand gelooft dit ;-), ik haat dat ding). Soit, de boel aan de kant smijten, bleek ook deze keer weer de beste oplossing. De buitenkant bevat maar één klein plooitje, enkel de binnenkant van de rugpas is wat meer gerimpeld maar die zien we niet ;-) (conclusie na 5 keer losmaken).


Dit hemd bevat gelukkig ook veel zaken waarover ik wel heel tevreden ben: hele mooie huisjesmouwsplitten, een perfect overeenkomende naad aan de oksels,...

Deze keer is het hemd 7 cm ingekort ipv 10 om iets meer speling te hebben als het in de broek gedragen wordt. Maar nog steeds een grote winst aan stof in vergelijking met de gewone lengte dus.

Zaterdagochtend, net voor het familiefeest twee weken geleden moesten er nog foto's gemaakt worden, helaas was het weer niet akkoord met mijn planning. Er werden toen enkel foto's genomen van de titus trui. De week erop vroor het nog altijd, dus vandaar de iets minder goed belichte foto's die binnen genomen zijn.


Dit berichtje stond dus al helemaal klaar, alleen de foto's moest ik nog toevoegen, toen ik zag dat er heel wat bloggers foto's en blogberichtjes begonnen te posten onder de hashtag #happybirtheo. Ik besloot dan maar om mij nog voor middernacht aan mijn pc te zetten om de foto's toe te voegen, dus bij deze Sharon, ook van mij een Happybirtheo. 

Stof: soft cactus van bij de stoffenmie
model: theo van zonen 09

Reacties

  1. Mooi gedaan!

    Dat stofje en bijpassende paspel liggen hier ook nog klaar voor een kinderhemdje. Maar knoopjes heb ik ook nog niet :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt!
      Dat wordt ook een mooi kinderhemdje, succes met de zoektocht naar knoopjes. Al kunnen kamsnaps ook wel voor een kindje soms.

      Verwijderen
  2. Mooi! Hier ligt nog een klein exemplaar klaar voor Noa zijn 2e verjaardag, maar mijn naaitempo staat heel erg laag de laatste tijd precies...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thanks! Mijn naaitempo ligt de laatste week ook laag, maar dat komt volgens mij door het winterweer. Dit is er eentje van tijdens de kerstvakantie.
      succes met je kleine versie

      Verwijderen
  3. Heel mooi. Maar goed dat je volgehouden hebt want het echt een pracht exemplaar!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt. Ik ben zelf ook heel tevreden maar met zo'n mooi model (zowel het patroon als de man erin ;-) ) en stofje moest dat wel goed komen

      Verwijderen
  4. Heel schoon! Eigl gaat dat vlot eh, dat maken? Ik haat vooral het knippen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Ja het maken gaat heel vlot, het is gewoon in gang geraken dat zo traag gaat ;-)

      Verwijderen
  5. Wauw Delphine, knap! Een mannenhemd, daar ben ik bijlange nog niet aan toe! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. gewoon proberen en een workshop volgen bij de stoffenmadam, dan lukt dat allemaal

      Verwijderen
  6. Prachtig! Dat stofje was inderdaad vliegensvlug uitverkocht! Gelukje dat je het nog ergens hebt gevonden! :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was inderdaad heel blij, soms kan je zo'n spijt hebben dat je iets niet kocht hé, maar het is ook zo moeilijk kiezen tussen al jouw mooie stofjes.

      Verwijderen
  7. Helemaal gek van deze Theo met paspel! De kleuren combinatie maakt hem modern en speels. ����

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Het is inderdaad een exemplaar dat je niet zomaar in de winkel vindt, wat wel leuk is.

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…