Doorgaan naar hoofdcontent

Eindelijk afgewerkt



Ik weet niet hoe het kwam maar ik bleef het maken van dit stuk maar uitstellen. Eerst en vooral was de tijd tussen het kopen van de stof en het starten met het knippen lang (ik gok op 1 jaar en 3 maanden), nu komt dat wel meer voor want in mijn hoofd is er altijd meer tijd dan er werkelijk is. Maar ook toen ik gestart was, geraakte ik precies niet vooruit. Ik naaide tussendoor nog een geschenkje (en de bijhorende testversies) en een clutch om toch nog iets genaaid te hebben want met dit op de tafel ontbrak de motivatie om 's avonds nog in gang te schieten.
Maar de boel aan de kant smijten was geen optie, er moest en zou een vest komen. Uiteindelijk werkte ik alles af op zijn verjaardag in september, een extra geschenkje dus.

De stof was niet zo heel ideaal, een beetje rek (comfortabel dat wel) met scheve streepjes... Symmetrisch werken (en al zeker aangezien het de eerste keer was dat ik die zakken probeerde) zat er niet in helaas, of ja misschien is het symmetrisch en lijkt het scheef, wie zal het zeggen? Ik besloot dus al snel om maar één borstzakje te voorzien (en ook dat werd er een paar keer afgehaald vooraleer ik min of meer tevreden was). De stof is ook heel erg zwaar dus misschien iets te zwaar voor dit model.




Knopen die bij de stof en de stijl pasten vond ik niet, ik heb nochtans goed gezocht. Drukknopen leken mij dus de ideale oplossing en eigenlijk vind ik het wel leuk geworden. Ik voegde er ook eentje toe op het klepje aangezien dat anders niet dicht bleef.

Ben ik blij met het resultaat? Ja en nee, op zich valt het allemaal beter mee dan gedacht dus misschien wen ik er wel aan, maar door de moeite en energie die het mij gekost heeft, had ik graag een iets perfecter stuk gehad. Ach ja, als de frustratie wat is gaan liggen zal het allemaal wel meevallen. Ik ben al blij dat het past (alhoewel het door de rek in de stof een maatje kleiner had gemogen) en dus gedragen kan worden.

Met het patroon is dus niets mis, heel misschien, als het lief genoeg gevraagd wordt maak ik er ooit nog eentje, in doodgewone niet-rekbare jeans dan, zonder motiefje.



Nu wordt het tijd om te beginnen aan het stuk dat ik nog veel langer uitgesteld heb: een lange broek met rits voor de wederhelft, al is daarbij vooral de tijd tussen de vraag en het uitvoeren lang geweest ;-).

patroon: Gus vest la maison victor
stof: stoffenverkoop Kapellen

Reacties

  1. Een lang parcours, maar het resultaat mag er zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit ziet er nochtans een ideale tussenseizoensvest uit !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt.
      Ik denk dat ik hem er eens een trui onder laat aandoen, dan valt het niet zo op dat ze net een maatje te groot is ;-)
      Volgens mij is het net als bij mijn jas, eventjes wennen.

      Verwijderen
  3. Inderdaad, een dikke trui eronder en dat past perfect ;)

    ziet er verder best goed uit hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Ik zou zeggen ik test dat eens uit maar met het leuke weer dit weekend ga ik het hem niet aandoen een vest en een trui over elkaar ;-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…