Doorgaan naar hoofdcontent

Naais to meet you - de blogeditie



Sewbidoo organiseert dit weekend een naaidate over heel Vlaanderen, waarbij je ervoor kan kiezen om zelf gastvrouw te zijn of bij iemand in je buurt te gaan naaien. Inschrijven is voor deze editie niet meer mogelijk en zelf geraak ik er ook niet maar het idee dat spreekt me wel aan.
Naast deze 'fysieke' editie, startte sewbidoo ook met een blogversie, waarbij je drie vragen beantwoordt en dan de vragen doorspeelt aan iemand anders. Een virtueel stokje dus.


Ik kreeg het stokje door van Qwinta, je kent haar waarschijnlijk het beste via haar blog larth.


Ik 'moest' van haar de volgende vragen beantwoorden en dan op mijn beurt het stokje doorgeven.


Wat is het eerste stuk dat je ooit gemaakt hebt?
Het eerste stuk dat ik gemaakt heb, kan je hier op de blog bewonderen. Het was een rokje dat ik samen met mijn mama maakte, door haar hulp lukte het zelfs. Het allereerste stuk alleen, op mijn eigen naaimachine, ging met wat meer gevloek gepaard. Ik kreeg de spanning niet goed (blijkbaar zit er een vijsje vastgedraaid als je die koopt en moet je dat nog losdraaien, wat niet gezegd wordt als je je machine in een winkelketen koopt...) en wou eigenlijk de hele boel terug verkopen. Manlief (en google) to the rescue dan maar, hij kreeg het vijsje goed en ik maakte een eerste tas. Bij deze zat de spanning nog niet helemaal goed en dat kan je soms wel zien. Maar tot nu toe valt ze niet uit elkaar, al wordt ze enkel gebruikt om breiwol in op te bergen, dus afzien doet ze niet. Die eerste tas werd gemaakt in juli 2014, dus op zich heb ik nog niet zoveel ervaring als je het zo bekijkt.



Op welk stuk ben je het meest trots?
Iets uitkiezen waar ik het meest trots op ben, is eigenlijk moeilijk. Iets dat pas af is, daarvan zie ik vaak de foutjes nog teveel en iets dat al te oud is, daarvan zie ik ze dan ook weer. Op zich mis ik het gevoel van in het begin wel, toen ik trots was op ieder stuk ipv te denken wat er beter kan. Maar als ik er dan toch iets moet uitkiezen, dan ga ik voor dit hemd van manlief. De foto is niet superduidelijk maar het is een hemd waarbij ik trots ben op de afwerking en er nog een compliment van mijn ouders en grootouders over kreeg ook. 



Welke naaister/ontwerper/blogger/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
Dankzij de blogmeets en testdag en avond bij Marte kon ik al veel mensen ontmoeten waar ik naar opkijk, het wordt dus moeilijk om er nog iemand uit te kiezen. Maar één iemand die ik nog niet ontmoet heb is Sharon, de vrouw achter zonen09. Haar mannenpatronen worden hier heel vaak gemaakt en het ziet er naar uit dat ook haar volgende zoon Rocco, in de smaak zal vallen hier. Het zou dus wel eens leuk zijn om haar te ontmoeten.

Ik geef heel graag het stokje door aan volgende mensen
- Ivy van de blog Mama Creatief, ik kwam Ivy de eerste keer tegen op de testdag voor de Louisa van compagnie M en sindsdien liep ik haar al een aantal keer tegen het lijf, laten we zeggen dat het nooit stil is dan ;-).
- Inge van de blog Madame Stof. Inge ken ik ook dankzij de patroontests van Compagnie M, Inge haar stijl kan je alleen maar als Madame Stof omschrijven, want ze verrast telkens weer met originele ingevingen. Ik ben dus wel heel benieuwd op welk stuk zij het meest trots is.
- Barbara van de blog lilliepawillie, momenteel woont ze in Amerika dus een real life ontmoeting zit er nu niet echt in, maar online lukt het uiteraard wel. Het ideale moment dus om haar beter te leren kennen.

Reacties

  1. Oh, je mag best wel trots zijn op de stukken die je maakt hoor, echt waar!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt, meestal ben ik het ook wel na een eerste wasbeurt ofzo, dan ben ik de foutjes vergeten ;-).

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…