Doorgaan naar hoofdcontent

Over liefde die moest groeien



Maanden geleden werkte ik deze jas af, nadat het eerst maanden geduurd had voor ik er aan begonnen was. Maar toen hij af was, zag ik vooral de foutjes, hoekjes die niet zo perfect afgewerkt waren in een stofje waarbij losmaken geen optie was...
Maar omdat er vele uren werk in gekropen waren, besloot ik het ding toch te dragen. Toen het zomer werd, belandde hij een beetje in een vergeten hoekje, maar nu de herfst in het land is, komt deze jas bijna dagelijks uit de kast (of van de kapstok eigenlijk).
Het buitenstofje kocht ik vorig jaar bij Mon Depot, het voeringstofje pas in januari bij De Stoffenmadam. Ik ben wel heel blij dat ik voor tricot ging als voering, het voelt zacht, geeft toch nog wat extra warmte en zorgt voor voldoende bewegingsvrijheid.



Hoe meer ik hem draag, hoe minder ik de foutjes zie (ze zitten dan ook voornamelijk op de rug en vallen door de donkere kleur niet echt op) en hoe meer zin ik krijg om het nieuwe stofje dat ik intussen kocht ook om te toveren tot een nieuwe jas. Eentje in een maatje groter zodat er ook een dikkere trui onder past, want aangezien ik deze jas gevoerd heb, wat niet voorzien was in het patroon, is hij niet echt ruim meer.

Aanvankelijk was ik niet van plan om deze jas te fotograferen, laat staan om erover te bloggen. Maar de Belgische blogmaand, georganiseerd door Flaflinko, in combinatie met het feit dat ik hem echt wel heel graag draag, deden me van gedacht veranderen. Zaterdag was het 'ideaal' weer om een jas te fotograferen, de regen zorgde ervoor dat zonder jas buiten komen toch geen optie was. Om niet volledig uitgeregend te worden, trok ik naar de Walenhoek in Niel, tussen de bomen viel de regen al bij al nog mee en het is er prachtig wandelen. Mijn fotograaf was niet thuis dus het werden foto's met de afstandsbediening en statief, redelijk donker door het weer.



patroon: Polly jas uit La maison victor
buitenstof: Mon Depot
voering: Madeline De Stoffenmadam

Nog een detailfoto om het model wat beter te tonen:


Zoals ik ook in het vorige bericht schreef, stelde ik een korte vragenlijst op voor jullie om zo te weten te komen wat jullie graag of minder graag komen lezen op de blog.


Reacties

  1. Zo herkenbaar... Heel vaak verlies ik even de liefde voor iers wat net afgewerkt is, enkel onvolmaaktheden die ik zie. Inmiddels weet ik dat het overgaat. Op deze jas kun je toch echt wel trots zijn! Ik vind hem geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een mooie jas! Ik zou er niet aan durven beginnen, maar het resultaat is de moeite waard. Gelukkig draag je hem nu wel, ondanks de foutjes. Herkenbaar wel, ik blijf daar ook op kijken en geloof de mensen rondom mij niet, die zeggen dat zij die foutjes niet eens zien ;)
    Dankjewel trouwens voor je berichtje op mijn blog! Fijn om te lezen dat mijn foto's, ook al zijn ze niet van topkwaliteit, toch aanspreken!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kijk, dit ziet er nu eens zo'n gesofisticeerde jas uit dat ik mij daar dus geen beginnen aan zie ... en jij doet dat hier eventjes en ze staat je echt supergoed en je draagt ze graag ! Duidelijk win-win-win !

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een trui, een jurk,... neen dan toch een broek

Via een wedstrijd op Instagram won ik een patroontje van I am patterns en dit stofje van Chat Chocolat.  Toen ik dit stofje online op hun instagramaccount zag verschijnen wou ik het echt wel hebben, het leek mooi fel blauw. Toen ik het toegestuurd kreeg, bleek het een heel pak lichter te zijn van kleur. Nog altijd mooi, zeker en vast maar toch eventjes vreemd en jammer om zo'n groot verschil te zien. Maar op de foto's merk ik zelf hoe moeilijk het te fotograferen is.

Het stond al snel vast dat ik dit stofje niet zou gebruiken voor het patroontje dat ik won, zo'n opvallende print en dan nog opvallende mouwen, dat zag ik niet goedkomen. Maar er zijn natuurlijk nog patroontjes genoeg om uit te kiezen. Eerst dacht ik aan de solange, maar nadat ik er een paar nachtjes over geslapen had, leek zo'n opvallende print me toch wat veel om een volledige outfit (kleedje dus) uit te maken. Ik besloot om eindelijk eens het boek dat ik voor kerst van mijn zus kreeg uit de kast te neme…

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…