Doorgaan naar hoofdcontent

een trui 'besteld' bij mijn mama



Toen ik deze trui in LMV zag staan, wist ik onmiddellijk dat die perfect in mijn kleerkast zou passen. Maar eerlijk, ik had geen idee hoe ik aan die V's zou beginnen. Ik keek dus eens heel lief naar mijn mama. Het was eventjes zoeken naar de juiste, niet te dure combinatie van wol. Glitter bleek al snel te hard bij het zwart, dus werd het beige mohair.



Bij het horen van mijn mama haar verhaal over het vloeken op de randjes en puntjes van de V's, was ik maar al te blij dat ik er mezelf niet aan gewaagd heb. Ik breide nog nooit met verschillende kleuren dus dit zou wel een heel grote uitdaging geworden zijn. 

De foto's werden vorige lente al genomen, maar dan nog te bloggen over een wollen wintertrui leek me wat vreemd. Deze week voelde het wel juist aan, want deze trui kwam al een paar dagen uit de kast en wordt heel graag gedragen.

patroon: Mia trui La maison victor

Reacties

  1. Oh, wat een zalige trui!! En, dju, mijn mama kan niet breien.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hij is prachtig ! Dikke duim voor jouw mama.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo leuk! Dat kunnen breien is toch een kunt. Fantastisch dat jouw mama dat kan én dat je de vraag aan haar kan passeren

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad heel praktisch als mama's kunnen breien ;-) het tempo waarmee ze dat doet is een TGV in vergelijking met mijn tempo

      Verwijderen
  4. Oh wow, die is zalig mooi!! Geluk heb jij met zo'n lieve en getalenteerde mama!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…