Doorgaan naar hoofdcontent

een weekje op adem komen in Kreta



Griekenland stond al jaren op de planning en na een verblijf op het Griekse eiland Spetses en een korte stop in Athene was ik helemaal klaar voor het volgende eiland.

De Griekse goden hebben mij altijd gefascineerd tijdens de les geschiedenis, ergens was er dan ook wel de teleurstelling in Kreta dat dit deeltje van de cultuur er minder aan bod kwam. Gelukkig heeft Kreta veel meer te bieden en beleefden we er toch nog een heel leuke reis.

Het hotel waarin we verbleven 'Casa Bianca Boutique hotel' is een klein hotelletje met 20 kamers, je passeert er voor de bar bij het verlaten en terugkomen in het hotel en wordt er steevast begroet met een vriendelijke 'Calimera' of 'Calispera'.



Ons hotel was gelegen in Koutouloufari, een klein dorpje dat vooral bekend staat om zijn vele restaurantjes. Heel gezellig om 's avonds door te lopen en keuze genoeg om elke avond iets anders te kiezen, het feit dat ze je actief aanspreken moet je er dan wel bijnemen.



Beneden aan de kust kon je Hersonissos terugvinden. Blijkbaar een heel drukke kustplaats in het toeristisch seizoen maar in mei viel het daar nog heel goed mee en kon je er gerust heel rustig een milkshake drinken met zicht op zee.




Het openbaar vervoer op wat langere afstand wordt met tourbussen gedaan wat het comfort wel verhoogt. Maar je raakt niet overal op die manier, dus besloten we om toch wat kilometertjes te voet af te leggen, wat eigenlijk helemaal geen straf was. Je kwam via mooie kustlijnen, toeristische straatjes en prachtige natuur tussen de velden en bomen door. Warm was het wel maar gelukkig hadden we af en toe wat wind en ook wat bewolking.
Op die manier gingen we te voet naar Malia waar we de ruïnes gingen bezoeken.




Enkele dagen later vertrokken we vanuit Malia te voet naar Sissi. Een prachtig dorpje aan een mooie baai.



Uiteraard gingen we ook in Knossos langs. Blij dat we zowel de volledig vervallen ruïnes in Malia als de gedeeltelijk heropgebouwde in Knossos konden zien.





We kozen er ook voor om twee georganiseerde uitstappen te boeken via Tui, altijd leuk om zo zaken te zien waar je normaal niet echt aan toe zou geraken.
Onze eerste uitstap was naar Spinalonga. Op zich was er niet zo heel veel meerwaarde aan de uitstap hiervoor maar het kwam goedkoper uit zeker als je meerekende dat de lunch inbegrepen was. Als extraatje stopten we in de namiddag ook nog in Aios Nikolaos, een heel mooi stadje waar we anders nooit beland waren.







Het hoogtepunt van onze reis (letterlijk en figuurlijk) was de jeep safari in het binnenland. We kregen er Vasilis als gids. Een Griek die echt heel goed Nederlands kon, niets vanbuiten geleerd maar echt vlot gesproken met de nodige grapjes tussen. We kwamen via smalle off road paadjes in de bergen terecht waar we uitleg kregen over alle kruiden die je er kon vinden. De uitzichten waren echt prachtig.




We stopten onderweg bij een herder waar we zagen hoe kaas gemaakt werd en we ook zelf de geitjes konden voederen. De raki mocht uiteraard niet ontbreken (al liet ik die aan mij voorbij gaan).




Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…