Doorgaan naar hoofdcontent

de broek: poging 2



Ik sta er om gekend om veel stukken te naaien voor de wederhelft en hij draagt ze ook graag. Hetgeen hij nog niet hangen heeft in zijn kast, is een broek waar hij op het werk in kan verschijnen handmade by 'Just Delphine'.
De vorige poging draaide uit op een broek die veeeeeel te groot was en dient als klusbroek voor in de tuin, het was dus tijd voor een tweede poging.

Deze keer dacht ik slim te zijn, ik maakte twee maten kleiner (wat het stuk was dat teveel zat op de vorige versie). Vol ijver begon ik eraan (oké ik liet het maandenlang liggen, maar éénmaal ik begonnen was deze ochtend, stikte ik ijverig door). Bij een tussentijdse pasbeurt leek het al wat nipt, maar de optie 'man op dieet' leek toen haalbaarder dan nog een derde broek proberen. (adem inhouden en niet bewegen tijdens het dragen leken toen ook nog haalbare kaart)




Nadat alles afgewerkt was, was ik zelfs heel tevreden met het eindresultaat, enkel het knoopsgat kon wat netter maar mijn machine had er geen zin in.




Tot hij thuis kwam om te passen en het in de verste verte niet dicht raakte. Een paar kilo's minder zullen dus niet volstaan. Het ligt dus wel degelijk aan de broek en niet aan de persoon die erin moet. Hoogstwaarschijnlijk ging het mis bij het veranderen van stofsoort tussen versie één en twee.

Of er ooit een derde komt dat weet ik nog niet, maar als het er ooit nog van komt dan al zeker een ander model. In ieder geval verdwijnen deze patroonbladen naar de bodem van de patronenbak om er hoogst waarschijnlijk nooit meer uit te komen.

patroon: Jutland pants van the thread theory
stof: Madeline de stoffenmadam


Reacties

  1. Ik zit nog steeds met net hetzelfde verhaal over de short voor Nik. De eerste was te groot, de tweede te klein. Ik vrees dat ik toch nog es opnieuw de eerste moet maken (maar dan moet ik al mijn patroondelen opnieuw tekenen, want ik knipte er telkens het teveel af...) en met veel tussentijdse pasbeurten moet werken. Ik zie er echt nog steeds mega tegenop! Een broek joh, dat is zooooo moeilijk...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Broekenfrustratie is precies iets vaak voorkomend... Ik denk dat ik de volgende keer eens een patroon uit la maison Victor probeer

      Verwijderen
  2. Zo spijtig, want wel een hele mooie broek. Op de Tommy short uit la maison Victor na, maakte ik nog nooit een broek voor Bart. Zo veel tijd, zo veel stof en niet noodzakelijk dat het goed uitdraait houdt mij tegen! Ik ben net begonnen aan een hemd, hoop dat dat goed afloopt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooooh wat ontzettend frustrerend!!!! Broeken...ik heb er nog niet aan durven beginnen, niet voor mezelf en al helemaal niet voor mijn man.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. op zich viel het maken van de broek zelf goed mee, ik had schrik voor de rits maar dat staat echt mooi uitgelegd. de maat daarentegen valt wat meer tegen ;-)

      Verwijderen
  4. Wat jammer van al je werk. Soms kan inderdaad stof een oorzaak zijn. Ik maak mijn jeans altijd met hetzelfde patroon maar merk steeds weer dat elke stof een andere eigenschap heeft zelfs al hebben de stoffen dezelfde stretchpercentage. Sommige jeans beginnen na een halve dag dragen al van mijn achterwerk af te vallen en die neem ik dan maar weer in.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. het zal inderdaad wel aan de stof liggen. ik denk sowieso dat ik voor een ander model ga want zelfs met het te klein zijn bovenaan, is ze veel te los onderaan. Het zal in ieder geval nog wel eventjes duren voor ik de frustratie vergeten ben en er terug aan durf beginnen.

      Verwijderen
  5. Stofsoort is zo bepalend bij broeken hé! Ik maakte al 3x hetzelfde patroon in dezelfde maat voor mezelf en die valt telkens anders.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat ik inderdaad eens goed moet bedenken welke stof ik kies. Maar sowieso ga ik voor een ander model, de pijpen hiervan zijn nog altijd vrij breed ondanks het te klein zijn bovenaan aan de taille en heupen. Ik plan om zondag een jeansstofje te kopen op het stoffenspektakel en dan eens heel lang na te denken ;-).

      Verwijderen
  6. Da’s balen, te meer omdat de broek er erg mooi uitzien! Ik maakte ook ooit een broek voor mezelf die dan uiteindelijk toch niet zo goed zat en dus nooit werd gedragen. Voorlopig begin ik er ook nog niet terug aan.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Zo frustrerend!! Ik merk ook bij broeken voor Giel dat de stofsoort een enorm verschil kan maken... Een beetje rek of niet, een wat dikkere stof... en bij een broek is het net zo belangrijk dat het heel mooi past he...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, broeken maken, het is een kunst op zich. Ooit dan maak ik er 1 die past, alleen geen idee wanneer dat zal zijn

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een trui, een jurk,... neen dan toch een broek

Via een wedstrijd op Instagram won ik een patroontje van I am patterns en dit stofje van Chat Chocolat.  Toen ik dit stofje online op hun instagramaccount zag verschijnen wou ik het echt wel hebben, het leek mooi fel blauw. Toen ik het toegestuurd kreeg, bleek het een heel pak lichter te zijn van kleur. Nog altijd mooi, zeker en vast maar toch eventjes vreemd en jammer om zo'n groot verschil te zien. Maar op de foto's merk ik zelf hoe moeilijk het te fotograferen is.

Het stond al snel vast dat ik dit stofje niet zou gebruiken voor het patroontje dat ik won, zo'n opvallende print en dan nog opvallende mouwen, dat zag ik niet goedkomen. Maar er zijn natuurlijk nog patroontjes genoeg om uit te kiezen. Eerst dacht ik aan de solange, maar nadat ik er een paar nachtjes over geslapen had, leek zo'n opvallende print me toch wat veel om een volledige outfit (kleedje dus) uit te maken. Ik besloot om eindelijk eens het boek dat ik voor kerst van mijn zus kreeg uit de kast te neme…

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…