Doorgaan naar hoofdcontent

pattern test: A girl's Pencilcase



Vorig jaar testte ik deze Stinger tas van Girls in Uniform. De laatste maanden gebruikte ik deze tas vaak om te gaan werken, enkel de laatste weken veranderde ik van tas omdat mijn laptop hier niet echt vlot in past.
Toen Lieve vroeg of we een pennenzak wilden testen voor haar, zag ik dat wel zitten. Het is niet iets dat extreem lang duurt en een Lieve medeblogster helpen is ook wel fijn.
Ik kocht dus een stofje voor mezelf, wat specialer met bijpassende rits bij. Maar toen ik tijd had om er aan te beginnen, had ik eigenlijk meer zin om een pennenzak voor mijn wederhelft te maken.



Enkele maanden terug smeet ik zijn oude pennenzak (met gigantische inktvlek op) weg, de belofte dat ik een nieuwe ging maken kwam ik tot nu toe nog niet na. Tot nu dus. Aangezien het momenteel lange werkdagen zijn voor mijn wederhelft, besloot ik dat een extra pakje welkom was.



Ik ging dus in mijn voorraad shoppen en vond er deze punta di roma met lederlook voor de buitenkant en een restje van dit hemd voor de binnenkant. Om de rek uit de stof te halen streek ik een extra laagje vlieseline (H200) op de buitenstof. Verder volgde ik braaf de handleiding. 

Het werd dus een eenvoudige versie van dit patroontje, maar wel eentje dat met liefde gemaakt werd. De versie voor mezelf die volgt ooit wel eens. 

Het patroontje kunnen jullie hier terugvinden. 

Reacties

  1. Lief van jou Delphine om jouw P dat extra pakje te geven! Door jou genaaid zal hij het des te liever gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voorlopig vergeet hij het nog mee te nemen, maar dat komt nog wel in orde ;-)

      Verwijderen
  2. Jouw ventje heeft toch maar geluk hé, met zo'n attente madam! Heel mooi, met die lederlook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Het was eventjes wat prutsen omdat het stofje een beetje rekt maar wel toffe look idd.

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …

het eerste lentegevoel in de kleerkast

Tijd om te naaien is de laatste tijd zeldzamer, de combinatie van een nieuwe job met het afwerken van een doctoraat en dat in combinatie met nog wat vrijwilligerswerk, maakt dat het er niet altijd van komt.
Maar bij het zien van de nieuwste la maison victor moest ik wel iets maken, zoveel leuke patroontjes.  Ik besloot om met de overslag top te starten, deze zou op enkele avonden tijd wel af geraken. Een deel van een avondje tekenen, een volgend avondje voor een stukje knippen en uiteindelijk deze ochtend, extra vroeg wakker, alles in elkaar zetten. Nu het zonnetje eventjes kwam piepen, was het ook onmiddellijk ideaal om nog eens snel foto's te nemen. 
De top werd enkele cm's verlengd en ik zou een volgend keertje nog net ietsje meer verlengen. Verder ben ik er heel tevreden mee. 
Het stofje dat kocht ik tijdens de wintersolden bij Madeline, ik had nood aan een sprankeltje kleur in de kleerkast en dit stofje voldeed daar perfect aan. 




Voorlopig is het nog net iets te fris om me…