Doorgaan naar hoofdcontent

Berlin coat

 



Meter zijn van een klein meisje is wel tof, je kan namelijk allerlei leuke kleertjes maken voor dat meisje. Helaas is het dit jaar niet zo simpel om kleine R te zien waardoor er ietsje minder gemaakt wordt dan ik normaal zou doen, maar voor Kerst wou ik toch nog eens iets extra doen.

Ik wou namelijk heel graag een jasje maken. Het buitenste stofje had ik al, dat kocht ik vorig jaar met de centjes die ik van mijn collega's kreeg toen ik wegging op mijn vorige job. Ik wou er voor mezelf een bomber uit maken, maar in 2020 kwam ik te weinig buiten voor een bomber. Kleine R daarentegen groeit zo snel dat haar winterjasje vermoedelijk het einde van de winter niet haalt.






Ik kocht nog een fluffy roze stofje voor de binnenkant en ging toen samen met haar mama op zoek naar een geschikt patroontje. Zo kwamen we op de Berlin van Straightgrain uit. Eentje die ons allebei wel aanstond: een kap, niet te lang, niet te kort, ... . Ik koos voor het voorpand met de bocht erin maar zonder de (in mijn ogen lelijke) flapjes. Verder hield ik het simpel.

Ik durfde geen knoopsgaten maken dus ging ik voor drukknopen van prym. 

Het bleef wel spannend om iets te maken zonder het pasmodel in de buurt en de modderige wandeling die we voor kerst maakten was ook niet geschikt om te passen. Gelukkig bleek diezelfde week nog dat ik goed gegokt had, het jasje is nog te groot maar draagbaar.


En op één keertje neen schudden na (vermoedelijk omdat het niet haar jasje was) draagt ze het met veel plezier. 


Reacties

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

het laatste stukje op de rol

Onlangs kocht ik voor het eerst stofjes bij The sewing loft. Eigenlijk vooral omdat hun mondmaskerpaneeltjes wel mooi waren, maar ik kon het niet weerstaan om toch ook nog een stofje bij te kopen. Ik kocht voldoende van dit stofje om er een solaris top uit te maken. In het pakje zat echter een beetje meer stof en een briefje dat ik het einde van de rol kreeg. Altijd tof natuurlijk. Dus besloot ik om optimaal gebruik te maken van het stofje.  Het is niet dat ik kleedjes te kort heb, maar echt heel erg zomerse exemplaren heb ik nog niet zoveel. Ik had dus zin in een kleedje voor tropische dagen. En besloot om er zelf eentje samen te stellen. Het bovenstukje is de sleeveless versie van de Sahara top/dress van Bella Sunshine Designs. Als rokdeel besloot ik de volledige lengte van wat ik overhad te rimpelen. Dit kwam kwam lengte vrij goed uit voor een lange jurk die nog praktisch is zodat ik er niet over val.  Ik ben alvast tevreden met mijn kleedje. Ik besloot het diezelfde middag nog aan

lingerie maken: de Hanna Bralette

Aangezien ik niet het meeste geduldige karakter heb als het op zaken leren aankomt en ik vreesde dat we terug richting lockdown aan het gaan waren waardoor de lingerie lessen niet meer zouden doorgaan, kocht ik een pakketje bij Studio Costura voor de Hanna bh. Het was niet duur, maar dat merk je wel aan de kwaliteit van de stoffen. Nu om eens iets te testen is het natuurlijk wel ideaal.  Een bralette dat moest mij wel lukken zonder les dacht ik, zeker met een goeie handleiding erbij. Uiteraard ging het niet zonder slag of stoot want mijn machine vond de doorzichtige elastiek net iets te leuk om op te eten. Het gebeurt heel zelden dat ik op mijn Pfaff vloek maar dit was toch zo'n gelegenheid. Uiteindelijk bracht soluvlies redding.  Uiteindelijk smeet ik de boel aan de kant en maakte ik eerst deze twee slips voor ik verder ging met mijn poging tot het maken van een bralette.  Een mislukte steek losmaken van kant is een uitdaging, dus knipte ik dat stuk opnieuw. Er zat meer dan genoeg

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar. Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee. Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er