Doorgaan naar hoofdcontent

De finishing touch



Als ik voor ieder trouwfeest of familiefeest een nieuwe outfit zou maken, dan zou het niet goedkomen met mijn kleerkast (of nog minder dan nu het geval is). Toen we begin september uitgenodigd waren voor een trouwfeest, koos ik dus dit kleedje uit. De Emma geeft mij een instant feestgevoel en door de opening onderaan op de rug is het ook een jurk die ik anders weinig kan dragen. Een jurk had ik dus al. Maar een clutch om de outfit af te maken (en niet rond te moeten sleuren met een grote handtas), dat kon ik nog wel gebruiken.

Het patroontje van deze clutch vond ik enkele jaren geleden via pinterest, ik maakte het al eens in een restje van een rokje en wist dus dat het snel klaar kon zijn. Die zaterdag ging ik aan de slag met het metallic nepleer van bij k-bas. Aanvankelijk had ik wat schrik voor de vele lagen van deze stof op sommige plaatsen, maar mijn ledernaald ging er vlot door. Een heel erg aangename stof om te verwerken dus.




Door het lintje dat eraan hangt is deze clutch ideaal voor een receptie ofzo, je hebt je handen vrij voor een glaasje cava en nog een extra hand om handjes te schudden. Dat bleek die avond zeker handig aangezien we ook nog dessert kregen.

Ik kocht dit stofje eigenlijk voor het pakje voor de give-away, maar omdat ik daar maar weinig van nodig had en de prijs heel goed meeviel, kocht ik een ruime hoeveelheid. Ik maakte er intussen nog een klein handtas uit ook en er kan nog eentje uit gemaakt worden.




Dit handtasje werd op het naaiweekend van Femma gemaakt begin November, het is het gratis beschikbare Phoebe patroon. Eenvoudig maar daardoor ideaal voor mijn beperkte tassenskills. Het is ideaal voor gelegenheden waarbij je niet je volledige huishouden wilt meesleuren maar toch meer dan enkel je smartphone en identiteitskaart (wat ongeveer is wat in een clutch past).




Reacties

  1. Super stijlvol! Zo'n clutch zou ik ook eens moeten maken ... misschien een goed voornemen voor 2018 ☺

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. een heel goed voornemen, het zit vrij snel in elkaar dus zeker een haalbaar voornemen

      Verwijderen
  2. Oh super mooi! Ik wil er zo ook eentje ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
  3. slim van een tasje te naaien dat overal bijpast, misschien moet ik daar ook maar eens aan denken vooraleer ik nog eens een tas naai

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dit moet zowat het eerste zelfgemaakte exemplaar zijn dat geen eye catcher is want ik laat me ook altijd vangen maar het moest bij het kleedje passen...

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloƩ jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…