Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

little (very dark) blue dress

Dit stofje kocht ik enkele maanden geleden bij Mon Depot, aanvankelijk met de bedoeling om er een Lux dress uit te maken, maar Griet overtuigde mij om nog eens het Raven patroon uit de kast te halen.



Op een druiligere zondagochtend, na een uurtje in de fitness, besloot ik om erin te vliegen. Ook deze keer verlengde ik de jurk. Ik vergeleek nog eens met mijn vorige versie en de foto's op mijn blog en ik merkte toch dat de jurk wat gekrompen was op iets meer dan 2 jaar tijd. Gelukkig verlengde ik ze toen, zodat ze nu zonder riempje draagbaar is.




Verder deed ik een beetje mijn eigen goesting aan de mouwboordjes, ik had namelijk geen zin om tussen al mijn tijdschriften op zoek te gaan naar het juiste exemplaar om zo de werkwijze te kunnen checken. Het is netjes afgewerkt en meer moet dat niet zijn



Ik maakte ook nog een sjaaltje uit een restje van de stof om het geheel nog ietsje meer af te maken. En zo is de volledige lap stof in één keer verwerkt, wat ook mooi meegenomen is.
Bij dez…

tante, wil jij dit voor ons maken?

Toen zus mij kwam vertellen dat ze zwanger was, kreeg ik een briefje dat op een patroontje voor een dekentje vast zat. Op dat briefje stond 'tante, wil je dit maken voor ons'. Dat ze zwanger was had ik dus door (ik had al een vermoeden ;-) ) maar dat het er twee ineens waren, moest toch nog eventjes vermeld worden voor ik dat besefte. Intussen werden mijn nichtje en neefje geboren en worden de dekentjes ook al gebruikt. 




Twee dekentjes dus. Zij ging de stofjes kiezen, ik ging het maken. Aangezien de kindjes in het voorjaar verwacht werden, kozen we samen voor de combinatie van wafelstof en tetra. De stofjes kocht ik bij Madeline De Stoffenmadam. Beide stofjes passen zowel voor meisjes als voor jongens, wat wel handig is.



Uiteindelijk liet ik het patroontje voor wat het was en maakte ik gewoon dekentjes van 1m op 1m. Niets fancy qua afwerking, gewoon goede kanten op elkaar stikken, keergat laten, de boel omkeren en daarna alles doorstikken. 
Ik maakte eigenlijk zo'n grote d…

let's sti(c)k together: inspired by Davina

De uitdaging van deze maand bij let's stick together was om je door een ander te laten inspireren. Davina stelde al snel voor om een vast persoon aan elkaar toe te wijzen om zo de uitdaging groter te maken. Een plan dat ik alleen maar kon toejuichen want anders is het wel een heel breed thema wat het eigenlijk niet zo moeilijk maakt. Ik laat me namelijk wel vaker inspireren door een ander. Er was niet zoveel enthousiasme voor haar plan, vele vonden het te beperkend. Maar uiteindelijk ontstond er toch een klein groepje. De dag na de deadline ging ik kijken en vond ik de persoon op wie ik mij moest baseren. Ik naaide toen al een stuk in elkaar (als ik binnenkort eens tijd vind dan neem ik daar ook foto's van). Een klein weekje later werd ik door Davina getagd, iedereen had zich uit dat groepje verzet naar het andere vrije groepje. Ik moest mij dus door Davina laten inspireren. Nu had ik wel een uitleg kunnen verzinnen waardoor het stuk dat ik maakte ook op Davina geïnspireerd z…

eindelijk

Dit bloesje wou ik eigenlijk al langer maken, het patroontje zat dan ook al een tijdje overgetekend in het tijdschrift. Ik weet zelfs niet meer waarom, maar het werd niet gemaakt. Aangezien ik mij geen stofje kan herinneren dat ik hiervoor voorzien had, zal dat wel de reden geweest zijn.
In januari kocht ik dit stofje in solden bij De Stoffenkamer, niet met een specifiek doel ofzo, gewoon omdat het mooi was voor een bloesje. Toen ik enkele weken terug door mijn boekjes aan het bladeren was werd 1+1, 2.


Omdat het die zaterdag (enkele weken terug) wat grijs weer was en ik eigenlijk in een goed boek bezig was, gebeurde er toen niet veel behalve het stofje knippen. Maar in de week die erop volgde werd het bloesje toch in elkaar gestikt. 
Ik was blij dat ik nog eens iets uit la maison victor kon maken, een boekje waarbij ik zeker ben van de maat want dat weekend maakte ik ook dit t-shirt. Dat hoewel het perfect draagbaar is, toch wat te wijd bleek naar mijn smaak (maar dat loste ik intusse…

exact wat ik zocht

Topjes met watervalhals zijn handig vind ik, je maakt ze uit rekbare stof dus ze zitten goed maar door de hals uitsnijding zijn ze toch net iets minder sportief en dus iets chiquer dan een doodgewoon t-shirt. Ik was al een tijdje op zoek naar een goed patroon. Ik maakte vroeger nog wel wat exemplaren maar die moest je voeren en die kwamen ook wel echt diep wat het chiquer toch wat minder maakt.


Toen ik onlangs naar een naaidagje ging (Sewing Rendez vous) zat er onder andere een patroontje van Patty Doo in mijn goodiebag voor een top met watervalhals, als dat geen toeval was. Enkele weekjes later viste ik een oud lapje stof op uit mijn voorraad, het dateert nog van de tijd dat mijn mama voor mij naaide ipv omgekeerd.
Al bij al zat het heel snel in elkaar, de werkwijze is zeker niet moeilijk en de pasvorm is wat mij betreft goed. Ik volgde gewoon de matentabel.
Dit is er eentje met korte mouwtjes, maar ook driekwart, lange of zelfs zonder mouwen is een optie. Gecombineerd met een mooie…

Pattern test: Isidro from Itch to Stitch

For English scroll down

Ik probeer het aantal patroontesten wat te beperken maar soms is de verleiding te groot. Zo ook deze keer bij de Isidro top van Itch to Stitch. De mouwloze versie lijkt me echt een leuke basic, niet gewoon recht op recht, maar toch net ietsje specialer zonder aan draagbaarheid in te boeten.
En het zag er ook niet zo moeilijk uit.
Een voorwaarde die ik mezelf stel bij het testen is altijd ' het moet met een stofje uit mijn voorraad kunnen'. In dit geval was dat absoluut geen probleem. Ik koos er dit tricotje van Veritas voor uit. Een goedkoper stofje om de maat wat af te toetsen maar tegelijk eentje dat perfect draagbaar is. 
De top bestaat ook nog met een optie voor mouwtjes, deze vond ik iets te wijd vallen dus vandaar dat ik voor de mouwloze versie koos, maar weet dus wel dat het één van de opties is.



De top zit vrij snel in elkaar, het grootste werk is eigenlijk om de rimpeltjes in het voorpand te maken vooraleer je alles in elkaar zet, verder is er n…

knippen-stikken-dragen

Het leuke aan la maison victor abonnee zijn, is dat je sinds kort ook een digitaal magazine in je mailbox krijgt. Zo kan je tijdens het eten van je boterhammetjes 's middags toch al snel eens piepen.  De sweater die op de cover staat prak mij direct aan, dus onderweg naar huis begon ik al te bedenken welke stofjes ik zou kunnen gebruiken. Ik besloot uiteindelijk om dit sweaterstofje van megan blue te gebruiken dat ik enkele weken terug bij de stoffenstraat kocht.

Het stofje is lekker warm, misschien net iets te warm voor de zomer, maar ik zag er wel een leuke trui in voor 's avonds. Zo eentje om aan te trekken over uw zomerkleren en nog lang na zonsondergang in de tuin te blijven plakken. Of zo eentje om in de lente al te dragen als het eigenlijk nog net te fris is om in blote armen rond te lopen. Of zo eentje om in de herfst nog net iets langer een zomergevoel te krijgen....
La maison victor is het tijdschrift dat ik al het vaakst gebruikte, ik weet dus perfect welke maat ik …