Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

zelfgebreide sokken

  Nu ik terug wat vaker aan het breien ben wou ik graag nog eens sokken proberen (mijn eerste paar 'echte' sokken kan je hier zien, na een herstelbeurt enkele dagen terug zijn ze trouwens terug perfect draagbaar). Ik besloot om eens sokken voor mijn wederhelft te proberen, de wol kocht ik bij de breiboerderij, het is self striping garen, maar vrij subtiel. Halfweg de bol zit een stukje ongekleurd garen zodat je weet waar je aan je tweede sok moet beginnen om ongeveer dezelfde sok te bekomen.  Het patroontje dat ik koos is er eentje van een KAL van wolplein, ik ben echt wel tevreden van zowel van de maat als van de uitleg, enkel de teen zou ik liever anders afgewerkt zien een volgend keertje.   De sokken waren als kerstcadeau bedoeld, maar na uuuuren breien twijfelde ik halfweg de eerste sok of het wel zou passen en heb ik mijn plan opgebiecht zodat hij kon passen. Ik kreeg ze wel op tijd af om ze nog als kerstpakje af te geven. Nu afwachten of ze vaak en graag gedragen worden.

een snel breiprojectje tussendoor

Zoals je hier al kon lezen kreeg ik van mijn man voor mijn verjaardag een breiboekje (en een bon voor wol maar die was al op ;-) ), in het boekje stond ook een patroontje voor een omslagdoek/sjaal. Ik vond deze echt wel tof, alleen had je volgens het boekje 700 g garen nodig en dat kwam vrij duur uit. Gelukkig zijn er bij Veritas af en toe leuke acties, zo was er onlangs eentje 3+1 gratis op breiwol, ideaal dus. Ik kocht onder andere 7 bollen van de chunky wool van Rico Designs in oker. Deze sjaal wordt op 12 mm naalden gebreid met een dubbele draad, toen ik zo 4 bollen verwerkt had leek de sjaal mij al meer dan groot genoeg en besloot ik om af te kanten.  Het patroon zelf is simpel, ribbelsteek met periodiek meerdere om zo de driehoek te bekomen, ideaal om tussendoor wat brei podcasts te beluisteren. Ik ontdekte er zo enkele die ik tof vond, wel allemaal uit de UK, dus moest je er nog vanuit andere landen weten, laat dan zeker iets weten in de comments hieronder. Mijn persoonlijke fav

De winterversie

  Deze zomer maakte ik de Kyra broek uit I love rokjes en broeken. Blijkbaar hackte ik het patroon per ongeluk door er een tailleband aan te zetten ipv beleg maar ik was wel tevreden met de fit. Zo tevreden dat ik het spijtig vond dat het te koud werd. Eind september was het stoffenspektakel in Antwerpen en besloot ik om op zoek te gaan naar een stofje voor een winterversie, het werd dit donkerblauwe stofje, erg warm alleszins. Het duurde dus ook nog eventjes voor dit een broek werd aangezien het wel echt een winterstofje is, maar vorige week was het dan zover. Doordat de stof wel iets stijver valt, is het iets moeilijker om een combinatie te kiezen waar ik tevreden van ben. Ik ben alleszins het meest tevreden met de combinatie met mijn No Frills Sweater. De belichting van de foto's is niet top, dat weet ik, maar het is winter en dus veel te snel donker, en het aantal droge uren op een dag is ook op één hand te tellen helaas. Aangezien ik de broek graag al deze week wou aandoen om

slow knitting: No frills sweater

Net voor ik in september op verlof vertrok (een kleine 3 maanden terug dus) kocht ik bij Les Lisette in Aartselaar de Soft Gratté wol van Katia. Bedoeld voor naald 4, geen idee wat mij bezielde toen ;-). De wol is, nu ja wol is dus het verkeerde woord, een combinatie van acryl en polyamide maar wel met een pluizig uitzicht, fake wol zouden we kunnen zeggen. Dankzij Maud vond ik een eenvoudig patroontje voor deze wol, de No Frills Sweater van Petite Knit. Het derde patroontje dat ik hiervan uitprobeerde maar wel de eerste keer dat ik top down ook mouwen moest breien. Dat het traag ging om deze sweater te breien, dat moet ik er alvast niet bij vertellen (al heb ik het breiwerk ook niet direct opgezet), ruw geschat zal het zo'n twee maanden geweest zijn, waar ook een weekje verlof onder viel.  Aangezien dit mijn eerste top down sweater is, zit er waarschijnlijk af en toe wel een foutje in, maar ik ben en blijf alvast fan van het top down aspect. Van de wol ben ik visueel minder fan, m

het effect van een nieuwe collectie

Zoals wel meer naaiende medemensen vermoed ik, beschik ik over een eigen voorraadje stof, waaronder toch wel enkele see you at six lappen. Als er dan sprake is van een nieuwe collectie, ontstaat een schuldgevoel waarbij die oude lappen terug vastgenomen worden. Zo ook deze keer. Ik ging zelfs een stapje verder dan één stofje verwerken en verwerkte er twee. Het eerste is er eentje dat ik vorige zomer in solden kocht (nog zo'n voordeel van een nieuwe collectie) en waar ik nu een t-shirt (billie, what else?) uit maakte voor manlief. Zalig zacht en ideaal gerief, meer valt er eigenlijk niet aan toe te voegen. Voor mezelf ging ik aan de slag met een french terry stofje dat ik toch al een eindje aan het opsparen was, ik vond het zo mooi, dat het zonde leek om erin te knippen. Maar aangezien ik na drie versies intussen wist dat de alfa uit I love sweaters, mij goed past, besloot ik het er toch op te wagen. Omdat er roze bloemetjes in het stofje zitten en ik nog een restje had van kleine R

knitting with a view

Kort nadat ik van de spalk rond mijn voet/onderbeen bevrijd was, vertrokken we op reis, richting bergen. Aanvankelijk was het de bedoeling om te gaan canyoningen, maar dat zat er voor mij nog niet in. Ook al kon ik relatief goed stappen, lange afstanden, onregelmatig terrein en ergens naar beneden stappen, deden nog teveel pijn. Om manlief en onze vrienden toch wat te gunnen, nam ik mijn breiwerkje mee in de rugzak. Zo kon ik, terwijl ik op hen wachtte nog wat verderbreien. Knitting with a view zeg maar. Op de foto's zie je de plekken waar ik aan het breien ging. Er zit ook één foto van aan de kust bij, deze werd genomen op de terugweg in de Vendée streek, waar we ook enkele dagen verbleven. De breiwol kocht ik in Puurs, in een winkel die ter vervanging kwam van Stoff.be, ik ben niet helemaal wild van de winkel in kwestie maar deze wol kon mij wel overtuigen. Door het leuke kleureffect is deze ideaal voor een muts en coll sjaal voor manlief. Deze past zowel bij zijn regenjas als de

Tante Delphine en haar naaimachine

  Op het einde van de zomer kreeg ik de vraag of ik een tafeltent wou maken voor mijn neefje en nichtje. Uiteraard wou ik dat, maar de tijd ontbrak mij tot vorige week.  De stofjes kocht ik op het stoffenspektakel in Antwerpen, de opdracht was om vrolijke stofjes te kiezen, het hoefde niet bij elkaar te passen. Maar ik kreeg het toch niet over mijn hart om voor een kakafonie aan stofjes te gaan. Het werken dus twee (keer twee) coupons met vrolijke print op een groene achtergrond en een groene canvas bovenaan. Het deurtje en raampje maakte ik uit een restje van deze top.  Verder kroop er veel biais in dit projectje. Naast de biais aan de deur en het raampje (ik vond al snel dat één raampje voldoende was 👼) besloot ik om de hoeken niet helemaal dicht te naaien, maar dicht te knopen met lintjes in biais. Het voordeel hiervan is dat de tent niet perfect hoefde te passen (de tafel was namelijk meer dan  100 km verwijderd tijdens het naaien) en dat het ook wat meer bestand is tegen geduw va