Doorgaan naar hoofdcontent

een zomers deken



Deze zomer is er eentje met hoge temperaturen en veel zon, je hoort mij zeker niet klagen (alhoewel we nu toch wel de temperatuur bereikt hebben waarop ik dat wel doe ;-) )maar goed slapen is toch wel een must en niet altijd simpel op warmere dagen. Onze slaapkamer is gelukkig vrij koel maar toch. Al dan niet het donsdeken aan de kant leggen, is hier thuis een discussie die wel vaker terugkeert. Ik kan niet slapen zonder wat gewicht op mij maar te warm dat lukt dan ook weer niet en manlief heeft het al snel veel te warm dus dat donsdeken mag er voor hem heel snel uit.

Enkele weken terug zag ik dekentjes gemaakt uit tetradoeken op instagram passeren bij Madeline. Aanvankelijk wou ik er niet zelf aan beginnen, want voor een twee persoonsbed heb je wel wat meters nodig. Maar omdat het mooie weer bleef duren (en zelfs als het stopt komt er volgend jaar wel ergens wat warmte) besloot ik om het er toch op te wagen.

Het wit met blauwe tetra stofje vond ik wel iets hebben, alleen is het echt wel dun (je ziet vrij veel verschil vind ik tussen de witte tetra en de gekleurde varianten) dus besloot ik het toch te dubbelen. Dat verdubbelde de prijs natuurlijk maar zorgt er hopelijk ook voor dat ik iets beter kan slapen en het verbergt de naad waar ik beide stukken aan elkaar moest zetten voor ons dubbel bed.



Het in elkaar zetten van dit dekentje was toch een serieus werkje met veel speldjes en het aan de kant schuiven van de livingtafel om alles plat te kunnen leggen. Omdat er van de donkerblauwe stof maar net genoeg was, koos ik dus voor een hoogte van 180 cm (het komt nu net iets minder uit nu alles in elkaar zit) en een breedte van 2m40.

Met het restje stof dat ik er in de breedte afknipte, kon ik met wat knip en stikwerk nog twee kussenslopen maken.



Het in elkaar zetten van het dekentje zelf deed ik vrij basic, ik legde de twee 'slechte' kanten op elkaar en overlockte alles met vier draden aan elkaar. Onderaan stikte ik er nog een labeltje aan.



Intussen hebben we enkele dagen kunnen slapen onder ons deken en kan ik zeggen dat het voor mij echt wel doet wat het moet: het zorgt voor wat meer gewicht dan gewoon een laken maar is toch fris genoeg. Een volgend keertje zou ik het echt wel langer maken (maar er was onvoldoende donkerblauwe tetra deze keer) maar het stoort zeker niet al te erg nu.

Reacties

  1. Ik zag die Instagram post ook en kocht ook een lapje tetrastof, maar wat een goed idee om ze te dubbelen! Misschien ga ik ook nog voor een bijpassende effen tetrastof!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik dubbelde vooral omdat het ene echt dun is maar het voelt wel aangenaam zo

      Verwijderen
  2. Fijne oplossing voor een gekend probleem.
    Ik slaap enkel met een katoenen dekbekovertrek. De discussie is hier bij ons geΓ«indigd met " "slaap aan uw kant maar met een flanellen overtrek rond uw donsdeken, zot". Ik kon er echt niet meer tegen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heel mooi! Ik heb dat tetrastofje nog klaarliggen voor een rok. Misschien toch maar best een voeringske eronder dan 😊

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dekentje omdraaien en enkel aan jouw kant van het bed leggen? Dan is het lang genoeg 😜

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…

ideetjes stelen op een ander

Bij Vlijtig Liesje zag ik een pam top afgewerkt met boordstof aan de mouwen en bij Emma en Mona een ander bloesje met boordstof onderaan, ik besloot ze dus op te tellen ;-). De Pam top past me goed maar eens iets anders is ook wel eens leuk. Het werd dus een Pam top hack. Ik knipte deze keer gewoon een ronde hals en dan dus de twee afwerkingen met boordstof. De mouwen werden driekwart mouwen omdat ik er niet meer uit kreeg.


Het stofje dat kocht ik een tijdje geleden bij Madeline, ik wou er een donna bloesje uit LMV uit maken maar de testversie beviel mij niet dus bleef dit stofje liggen, tot nu dus...
Een ideaal bloesje voor de lente, vrolijk maar nog niet te bloot. De foto's nam ik op het wetenschapspark niet zo ver van waar we wonen, leuk om de mooie verborgen plekjes te ontdekken.


Zij die de blog volgen zagen het bloesje al verschijnen in deze blogpost waar ik mijn naaikamer toon en sommigen konden het ook al bewonderen op het naaidagje dat Davina organiseerde.