Doorgaan naar hoofdcontent

Spetses 2016




Bij het plannen van onze reis voor 2018 (Kreta voor de geïnteresseerden) kwam ik tot het besef dat de reis naar Griekenland van 2016 nog niet op de blog verscheen.
Het was een onverwachte reis aangezien ik voor het werk een cursus moest/mocht volgen op het Griekse eiland Spètses. Don't worry ook ik moest opzoeken waar dat lag toen ik het bericht kreeg.

We besloten dan maar om aansluitend een vakantie in Griekenland te nemen waarvan 3 dagen op het eiland en 3 dagen in Athene.



Om op het eiland te geraken ben je wel eventjes onderweg, eerst vliegen op Athene dan daar een overnachting en daarna een boottripje van een paar uur naar het eiland, onderweg kom je het bekendere eiland Hydra tegen. Er is ook de snellere optie om met de taxi tot Costas te gaan en daar een speedboot te nemen maar veel van degene die die optie namen waren veel geld kwijt en nog eens misselijk ook. 

Het eiland zelf is klein maar voor een groot deel nog ongerept. Je hebt een grote weg die rond het eiland gaat en één klein stadje (Dapia) waar je ook aankomt met de boot. Het stadje zelf heeft alles wat je nodig hebt, kleine supermarktjes, buurtwinkeltjes, souvenirs, lokale producten, een apotheek, restaurantjes en hotels uiteraard.



Tijdens de cursus verbleef ik in een hotel een klein beetje buiten het centrum maar nog vlot te voet te doen. Voor ons hotel was een klein winkeltje met een superlief Grieks vrouwtje waar je voor extreem weinig geld flesjes water en lekkere limonade kon kopen. Op de duur vroeg ze zelfs wanneer we pauze hadden tijdens de cursus om speciaal voor ons open te doen, dit was dan ook een dagelijks uitstapje. 
Het voordeel aan zo'n cursus is dat je de omgeving op een totaal andere manier leert kennen, meer praktisch dan dat je op zoek bent naar dingen die er te zien zijn.
Zo liep ik toen al wel eens tot aan het stadje en keek ik rond in de kleine winkeltjes maar kocht ik er nog niets.



Na de cursus kwam mijn wederhelft ook naar het eiland en verbleven we in een ander hotel. Eentje dat ik zeker zou aanraden, heel mooie kamers, enorm vriendelijke bediening en een lekker en uitgebreid ontbijt.
We maakten toen ook een tochtje met de mountainbike over het eiland (dit kan op een halve dag ;-) ), lagen wat aan het zwembad en gingen nog eens tussen de winkeltjes wandelen (waar we nu wel iets kochten). We vonden er zelfs een museum om wat cultuur op te snuiven.



Op de eerste avond gingen we eten in een lokaal restaurantje, romantisch aan het water gelegen en dat voor heel weinig geld. De zonsondergang boven de zee maakte het plaatje compleet.



Spètses is een eiland waar ik waarschijnlijk niet meer terugkom maar eentje dat zeker en vast mijn hart gestolen heeft door de rust die het uitstraalt, je vindt er niet het griekenland met de oude Griekse ruïnes zoals in Athene maar de natuur maakt het meer dan goed.



Het vervolg van de reis in Athene lees je binnenkort op de blog.

Reacties

  1. Oh, dat ziet er mij een heerlijk plekje uit!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat was het ook echt, zeker na een week cursus deden de extra daagjes ontspanning deugd. Griekenland heeft er toch mijn hart gestolen

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Stik Belgique week 2

Aangezien ik mezelf een extra criterium oplegde voor deze Belgische maand, moest ik een patroon kiezen dat en Belgisch is en niet uit la maison victor kwam (want dat gebruikte ik vorige week al).
Dit stofje is net iets minder dan een jaartje in mijn bezit maar aangezien de nieuwe collectie van see you at six er zat aan te komen toen ik besloot te naaien voor Stik Belgique (ergens half september, toen de foto's van de nieuwe collectie net verschenen), vond ik het tijd om dit 'oude' stofje te verwerken. Ik nam een foto van het stofje en vroeg mijn facebookvriendjes en instagramvolgers of ik er een sweater of kleedje uit zou maken. Deze keer was het duidelijk: 'sweater' was de winnaar.



Ik had in september net nog eens I love sweaters uitgeleend in de bib, dus besloot ik hiermee aan de slag te gaan. Normaal gezien ben ik niet zo'n 'ruffle' type, maar dit patroontje sprak mij toch aan. Ik volgde braaf de matentabel en naaide een medium. Die zit vrij ruim ma…

Sew challenge: over geheimpjes

Ik kreeg van Hanne drie criteria: liefde, klein en fijn geheimpje en stoffenvoorraad. Het eerste en laatste criterium zijn absoluut geen probleem, ik heb gelukkig hele lieve mensen in mijn omgeving dus aan liefde geen gebrek en stof dat is er ook wel voldoende ;-).
Het geheimpje dat was iets anders. Ik zou namelijk niet direct weten wat voor geheimen ik heb ofzo. Maar uiteindelijk, na lang twijfelen, kwam ik met een plan. Ik nam een lap stof uit de kast waar ik een t-shirt voor Peter uit maakte. Hiervoor gebruikte ik nog eens het model uit I love T-shirts dat je vorige week al kon zien, maar deze keer uit één stofje.


Het restje dat gebruikte ik om een onderbroek voor mezelf te maken. Hiervoor gebruikte ik een patroontje van Jalie dat ik al vaak gebruikte maar nog nooit kon bloggen. Het is een papieren patroon dat ik bij Madeline De Stoffenmadam kocht en waarvan dit nog maar één van de vele mogelijkheden is. Dit is de lage taille van één van de drie modellen. Er zit ook een patroon voo…

knippen-stikken-dragen

Het leuke aan la maison victor abonnee zijn, is dat je sinds kort ook een digitaal magazine in je mailbox krijgt. Zo kan je tijdens het eten van je boterhammetjes 's middags toch al snel eens piepen.  De sweater die op de cover staat prak mij direct aan, dus onderweg naar huis begon ik al te bedenken welke stofjes ik zou kunnen gebruiken. Ik besloot uiteindelijk om dit sweaterstofje van megan blue te gebruiken dat ik enkele weken terug bij de stoffenstraat kocht.

Het stofje is lekker warm, misschien net iets te warm voor de zomer, maar ik zag er wel een leuke trui in voor 's avonds. Zo eentje om aan te trekken over uw zomerkleren en nog lang na zonsondergang in de tuin te blijven plakken. Of zo eentje om in de lente al te dragen als het eigenlijk nog net te fris is om in blote armen rond te lopen. Of zo eentje om in de herfst nog net iets langer een zomergevoel te krijgen....
La maison victor is het tijdschrift dat ik al het vaakst gebruikte, ik weet dus perfect welke maat ik …