Doorgaan naar hoofdcontent

Naais to meet you - de blogeditie



Sewbidoo organiseert dit weekend een naaidate over heel Vlaanderen, waarbij je ervoor kan kiezen om zelf gastvrouw te zijn of bij iemand in je buurt te gaan naaien. Inschrijven is voor deze editie niet meer mogelijk en zelf geraak ik er ook niet maar het idee dat spreekt me wel aan.
Naast deze 'fysieke' editie, startte sewbidoo ook met een blogversie, waarbij je drie vragen beantwoordt en dan de vragen doorspeelt aan iemand anders. Een virtueel stokje dus.


Ik kreeg het stokje door van Qwinta, je kent haar waarschijnlijk het beste via haar blog larth.


Ik 'moest' van haar de volgende vragen beantwoorden en dan op mijn beurt het stokje doorgeven.


Wat is het eerste stuk dat je ooit gemaakt hebt?
Het eerste stuk dat ik gemaakt heb, kan je hier op de blog bewonderen. Het was een rokje dat ik samen met mijn mama maakte, door haar hulp lukte het zelfs. Het allereerste stuk alleen, op mijn eigen naaimachine, ging met wat meer gevloek gepaard. Ik kreeg de spanning niet goed (blijkbaar zit er een vijsje vastgedraaid als je die koopt en moet je dat nog losdraaien, wat niet gezegd wordt als je je machine in een winkelketen koopt...) en wou eigenlijk de hele boel terug verkopen. Manlief (en google) to the rescue dan maar, hij kreeg het vijsje goed en ik maakte een eerste tas. Bij deze zat de spanning nog niet helemaal goed en dat kan je soms wel zien. Maar tot nu toe valt ze niet uit elkaar, al wordt ze enkel gebruikt om breiwol in op te bergen, dus afzien doet ze niet. Die eerste tas werd gemaakt in juli 2014, dus op zich heb ik nog niet zoveel ervaring als je het zo bekijkt.



Op welk stuk ben je het meest trots?
Iets uitkiezen waar ik het meest trots op ben, is eigenlijk moeilijk. Iets dat pas af is, daarvan zie ik vaak de foutjes nog teveel en iets dat al te oud is, daarvan zie ik ze dan ook weer. Op zich mis ik het gevoel van in het begin wel, toen ik trots was op ieder stuk ipv te denken wat er beter kan. Maar als ik er dan toch iets moet uitkiezen, dan ga ik voor dit hemd van manlief. De foto is niet superduidelijk maar het is een hemd waarbij ik trots ben op de afwerking en er nog een compliment van mijn ouders en grootouders over kreeg ook. 



Welke naaister/ontwerper/blogger/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
Dankzij de blogmeets en testdag en avond bij Marte kon ik al veel mensen ontmoeten waar ik naar opkijk, het wordt dus moeilijk om er nog iemand uit te kiezen. Maar één iemand die ik nog niet ontmoet heb is Sharon, de vrouw achter zonen09. Haar mannenpatronen worden hier heel vaak gemaakt en het ziet er naar uit dat ook haar volgende zoon Rocco, in de smaak zal vallen hier. Het zou dus wel eens leuk zijn om haar te ontmoeten.

Ik geef heel graag het stokje door aan volgende mensen
- Ivy van de blog Mama Creatief, ik kwam Ivy de eerste keer tegen op de testdag voor de Louisa van compagnie M en sindsdien liep ik haar al een aantal keer tegen het lijf, laten we zeggen dat het nooit stil is dan ;-).
- Inge van de blog Madame Stof. Inge ken ik ook dankzij de patroontests van Compagnie M, Inge haar stijl kan je alleen maar als Madame Stof omschrijven, want ze verrast telkens weer met originele ingevingen. Ik ben dus wel heel benieuwd op welk stuk zij het meest trots is.
- Barbara van de blog lilliepawillie, momenteel woont ze in Amerika dus een real life ontmoeting zit er nu niet echt in, maar online lukt het uiteraard wel. Het ideale moment dus om haar beter te leren kennen.

Reacties

  1. Oh, je mag best wel trots zijn op de stukken die je maakt hoor, echt waar!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt, meestal ben ik het ook wel na een eerste wasbeurt ofzo, dan ben ik de foutjes vergeten ;-).

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…

nog een playsuit

Knipmode koop ik normaal niet, maar voor deze playsuit maakte ik graag een uitzondering.
Ik weet intussen weer waarom ik knipmode niet zo graag koop. Hun sumiere werkbeschrijvingen zijn toch een uitdaging. Aangezien ik toch al wat ervaring heb, merkte ik dat bij dit t-shirt niet zo op, want ik heb de werkbeschrijving zelfs niet bekeken, maar voor deze playsuit vond ik het toch wel handig om mee te volgen.


Ik ben niet 100% tevreden van mijn afwerking aan de bandjes, het waren toch vrij veel lagen op elkaar om mooi doorstikt te krijgen op mijn naaimachine.  Vooraan staat het ook een beetje open maar alles terug losdoen zag ik niet zitten (vooral omdat je dat echt pas helemaal op het einde merkt). Ik denk dat ik alles een volgend keertje toch op mijn eigen manier zou doen, alleen moet ik er nog eens over denken hoe die manier dan is.
De strik op de rug komt vrij goed overeen met mijn bh bandje, niet compleet dus af en toe komt hij piepen, maar met een huidkleurige vind ik het wel meeval…

Dan toch in 't lang

Als er één kledingstuk is waarvan ik lang getwijfeld heb of ik het wel zou maken, dan is het dit wel. Ik ging er (zoals zovelen) vanuit dat ik eigenlijk te klein ben voor een lange jurk. Maar toen ik op reis in Kreta heel veel mensen rond zag lopen in een lange jurk wou ik er toch één. Bij het rondneuzen in de winkeltjes daar bleek al snel dat ik het deze keer wel goedkoper kon maken dan kopen (wat meestal niet het geval is). Eenmaal thuisgekomen wou ik dus een stofje kopen, toevallig moest ik onderweg naar huis na een rampoefening langs de stoffenmadam passeren (oké naar t schijnt kan je ook gewoon de snelweg nemen maar dat feit negeerde ik eventjes ;-) ) en kocht ik er dit stofje.


Omdat ik bleef twijfelen, stelde ik het wat uit, maar een paar daagjes verlof en stralend weer zorgden ervoor dat er toch aan begon. Ik nam als basis het tamarillo patroon, verlengde het aan de heupen door de lina te nemen en tekende dan zelf nog 45 cm bij waar ik ook een split in voorzag. Rugnepen werden…