Doorgaan naar hoofdcontent

Naais to meet you - de blogeditie



Sewbidoo organiseert dit weekend een naaidate over heel Vlaanderen, waarbij je ervoor kan kiezen om zelf gastvrouw te zijn of bij iemand in je buurt te gaan naaien. Inschrijven is voor deze editie niet meer mogelijk en zelf geraak ik er ook niet maar het idee dat spreekt me wel aan.
Naast deze 'fysieke' editie, startte sewbidoo ook met een blogversie, waarbij je drie vragen beantwoordt en dan de vragen doorspeelt aan iemand anders. Een virtueel stokje dus.


Ik kreeg het stokje door van Qwinta, je kent haar waarschijnlijk het beste via haar blog larth.


Ik 'moest' van haar de volgende vragen beantwoorden en dan op mijn beurt het stokje doorgeven.


Wat is het eerste stuk dat je ooit gemaakt hebt?
Het eerste stuk dat ik gemaakt heb, kan je hier op de blog bewonderen. Het was een rokje dat ik samen met mijn mama maakte, door haar hulp lukte het zelfs. Het allereerste stuk alleen, op mijn eigen naaimachine, ging met wat meer gevloek gepaard. Ik kreeg de spanning niet goed (blijkbaar zit er een vijsje vastgedraaid als je die koopt en moet je dat nog losdraaien, wat niet gezegd wordt als je je machine in een winkelketen koopt...) en wou eigenlijk de hele boel terug verkopen. Manlief (en google) to the rescue dan maar, hij kreeg het vijsje goed en ik maakte een eerste tas. Bij deze zat de spanning nog niet helemaal goed en dat kan je soms wel zien. Maar tot nu toe valt ze niet uit elkaar, al wordt ze enkel gebruikt om breiwol in op te bergen, dus afzien doet ze niet. Die eerste tas werd gemaakt in juli 2014, dus op zich heb ik nog niet zoveel ervaring als je het zo bekijkt.



Op welk stuk ben je het meest trots?
Iets uitkiezen waar ik het meest trots op ben, is eigenlijk moeilijk. Iets dat pas af is, daarvan zie ik vaak de foutjes nog teveel en iets dat al te oud is, daarvan zie ik ze dan ook weer. Op zich mis ik het gevoel van in het begin wel, toen ik trots was op ieder stuk ipv te denken wat er beter kan. Maar als ik er dan toch iets moet uitkiezen, dan ga ik voor dit hemd van manlief. De foto is niet superduidelijk maar het is een hemd waarbij ik trots ben op de afwerking en er nog een compliment van mijn ouders en grootouders over kreeg ook. 



Welke naaister/ontwerper/blogger/instagrammer zou je graag eens in het echt ontmoeten?
Dankzij de blogmeets en testdag en avond bij Marte kon ik al veel mensen ontmoeten waar ik naar opkijk, het wordt dus moeilijk om er nog iemand uit te kiezen. Maar één iemand die ik nog niet ontmoet heb is Sharon, de vrouw achter zonen09. Haar mannenpatronen worden hier heel vaak gemaakt en het ziet er naar uit dat ook haar volgende zoon Rocco, in de smaak zal vallen hier. Het zou dus wel eens leuk zijn om haar te ontmoeten.

Ik geef heel graag het stokje door aan volgende mensen
- Ivy van de blog Mama Creatief, ik kwam Ivy de eerste keer tegen op de testdag voor de Louisa van compagnie M en sindsdien liep ik haar al een aantal keer tegen het lijf, laten we zeggen dat het nooit stil is dan ;-).
- Inge van de blog Madame Stof. Inge ken ik ook dankzij de patroontests van Compagnie M, Inge haar stijl kan je alleen maar als Madame Stof omschrijven, want ze verrast telkens weer met originele ingevingen. Ik ben dus wel heel benieuwd op welk stuk zij het meest trots is.
- Barbara van de blog lilliepawillie, momenteel woont ze in Amerika dus een real life ontmoeting zit er nu niet echt in, maar online lukt het uiteraard wel. Het ideale moment dus om haar beter te leren kennen.

Reacties

  1. Oh, je mag best wel trots zijn op de stukken die je maakt hoor, echt waar!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt, meestal ben ik het ook wel na een eerste wasbeurt ofzo, dan ben ik de foutjes vergeten ;-).

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

slow sewing

Het is niet van mijn gewoonte om traag te gaan bij het naaien, ik werk meestal vrij goed door, maar deze keer niet. Ik moet eerlijk toegeven dat de vele stappen van dit patroon er voor iets tussenzaten, ik had geen zin in prutsen, want zo zag het eruit. Dus stelde ik uit, tot ik er echt wel aan moest beginnen, en zelfs dan bleef ik traag zijn en uitstellen.  Gelukkig bleken de tekeningen erger dan de realiteit en viel het goed mee. 


Het stofje is een zacht linnen stofje dat ik vorig jaar online bij Toverstof kocht, ik wou er een losse broek uit maken, maar besloot dat een jaartje uit te stellen aangezien de herfst al naderde. Nu bleek dit stofje ideaal te zijn voor dit bloesje, lekker zacht en soepel. En het past op veel, dat ook.


Ik veranderde niet zoveel aan het patroontje, behalve dat ik het enkele cm's verlengde en de volant dubbelde omdat het anders zo onafgewerkt leek in mijn ogen. Omzomen kon ook maar dit leek me toch mooier. 



Het bloesje was uiteindelijk op zondag af, foto'…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …