Doorgaan naar hoofdcontent

Time to sleep




Tijdens me made may viel het mij op dat ik veel kleren heb maar wel niet zo veel zelfgemaakte pyjama's. Met nog een congres in het verschiet en een citytripje Barcelona de voorbije dagen, leek een extra exemplaar mij wel handig. (nvdr Ik vertrouwde op de airco in Barcelona om één pyjama voor beide keren te kunnen maken want in Glasgow verwacht ik niet zo direct hoge temperaturen).

Ik koos deze keer voor een combinatie van de sunny pants ingekort tot een driekwart versie (I know, sorry Jani...) met een tamarillo met brede bandjes.
Het stofje kocht ik op het stoffenspektakel, aanvankelijk voor een polo voor manlief, maar die liet voorzichtig weten dat het zo zijn ding niet was... Enter pyjama voor mezelf dus.

Doordat ik net te weinig stof had om de tamarillo er helemaal in één stuk uit te krijgen, heb ik die in twee keer geknipt.

Omdat ik bij Naaisgerief aangaf dat knoopsgaten in tricot niet direct mijn favorietjes zijn (en ik normaal gezien het koord achterwege zou laten) ging ik de uitdaging aan en voegde ik ze toe onder het motto: het is maar een pyjamabroek ;-). (behalve mijn wederhelft en de collega met wie ik samen op congres ga, ziet niemand dat). Toen ik de foto van mijn knoopsgaten op instagram poste kreeg ik veel tips waaronder het gebruik van soluvlies. Ik ga dit zeker uitproberen want de volgende keer dat ik knoopsgaten in tricot ga maken, is in een polo voor manlief, ik begin er nu al van te zweten.

De pyjama lag al weken geknipt klaar maar twee patroontests gooiden wat roet in het eten en daarna had ik iets te drukke weekends, maar net voor ons reisje kwam het er toch nog van. Uiteindelijk is het niet zoveel werk éénmaal je eraan begonnen bent. In gedachten heb ik ook al een pyjama klaar voor de herfst en winter, maar in mijn gedachten bestaat er ook alleen maar zomer ;-).

Reacties

  1. Heel mooi slaapgerief is dat geworden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, daar mag je wel heel fier op zijn. Hele mooie pyjama. Bij mij is het intussen ook heel lang geleden dat ik er nog eentje maakte, en mijn gekochte zijn bijna tot de draad versleten. Tijd voor een nieuwe dus... Ik pin jouw idee alvast, want de combinatie van die driekwart broek (zalig toch, voor in bed!) en de top is echt super.

    (Mocht je de mijne willen zien: https://girlsinuniformblog.com/2016/09/28/sew-challenge-accepted)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. bedankt. Ik denk dat ik volgend jaar ook nog eens deze combinatie ga maken, want in bed is een driekwart idd ideaal

      Verwijderen
  3. Ideaal gerief, zo lijkt mij toch!
    Fijn toch, dat je man op voorhand aangeeft dat hij het stofje niet graag ziet, spaart jou héél wat werk uit. Zelf ben ik trouwens fan van stickvlies voor knoopsgaten - niet enkel in tricot, ik gebruik dat ook altijd bij katoen, het resultaat is zoveel mooier.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. inderdaad, liever dat hij het op voorhand zegt dan dat ik alleen maar kastvulling maak ;-)
      op jouw aanraden ging ik inderdaad eerst op zoek naar stikvlies maar het zat mij niet mee, het was uitverkocht in de plaatselijke veritas ... ik kreeg toen allerlei tips om ertussen te leggen van bakpapier tot patroonpapier ;-) dus ik onthoud, leg er iets tussen

      Verwijderen
    2. Oh, ik kocht vorige week een meter. Stuur ik je een stukje op #mailmaar

      Verwijderen
  4. Goed zeg, zo'n duidelijke vent! :D Die van mij zou dat nu ook wel zeggen. En hé, jij bent een geweldig mooie pyjama rijker!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook al is het "maar" een pijama, hij mag zeker gezien worden hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. thanks! door een brandalarm in ons hotel de laatste nacht op congres is hij ook gezien ;-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

pattern hack: Rea top

Van zodra ik de Rea dress van Bel'etoile zag, dacht ik 'dat moet ook lukken als top'. Nu bleek ik in mijn voorraad nog een mooi stofje liggen te hebben. Doordat er een stukje beschadigd was, bleek de lap stof niet meer groot genoeg voor de kleedjesvariant, maar dus wel ideaal om de top eens te proberen. Ik ging wat op het gevoel te werk bij het inkorten, de zoom maakte ik hiervoor gewoon recht. Dit deed ik omdat ik de top sowieso in mijn broek zou dragen, te los is niet helemaal mijn ding, vandaar.


Verder deed ik alles zoals het patroon voorschrijft. Doordat ik hier geen lint moest keren, ging het zelfs verrassend vlot. Het stofje bleek heel teer te zijn, waardoor er nog een paar kleine beschadigingen door speldjes bijkwamen. Maar in ruil is het wel een heel erg zacht stofje. Ideaal voor de vele thuiswerkdagen die eraan komen. Een webcam moeten opzetten is geen probleem hiermee.


Ik heb voorlopig nog niet genoeg van de Rea dress, er volgen er dus nog meer.
Foto's nemen…

Een Rea vandaag

Rea, da's voor de meeste van mijn volgers natuurlijk de naam van het nieuwe patroontje van Bel'etoile. Maar voor mij is rea vooral de afkorting van reanimatie. In andere tijden zou ik vandaag een lesje hartveilig gegeven hebben na het werk, een lesje waarin ik mensen kon leren reanimeren dus. Vermits dat momenteel niet direct tot de mogelijkheden behoort (al blijf ik erbij dat iedereen van zodra het mag, zo'n cursus moet volgen, want mensenlevens redden da's de verantwoordelijkheid van ons allemaal), een andere Rea dan maar.
Een kleedje dus, eentje waar ik wat aan twijfelde toen het pas af was, maar éénmaal het juist gestyled werd, kwam het goed. Het stofje is een linnen viscose stofje van bij Madeline. Een zalig stofje om te verwerken, dat schuift niet en doet gewoon wat je wilt. Het valt wel ietsje stijver dan mijn eerste versie, maar is ook wel minder dun dus sneller draagbaar. 


Foto's nemen dat deden we snel achter onze tuin na een dagje van thuis uit werken, …

het eerste lentegevoel in de kleerkast

Tijd om te naaien is de laatste tijd zeldzamer, de combinatie van een nieuwe job met het afwerken van een doctoraat en dat in combinatie met nog wat vrijwilligerswerk, maakt dat het er niet altijd van komt.
Maar bij het zien van de nieuwste la maison victor moest ik wel iets maken, zoveel leuke patroontjes.  Ik besloot om met de overslag top te starten, deze zou op enkele avonden tijd wel af geraken. Een deel van een avondje tekenen, een volgend avondje voor een stukje knippen en uiteindelijk deze ochtend, extra vroeg wakker, alles in elkaar zetten. Nu het zonnetje eventjes kwam piepen, was het ook onmiddellijk ideaal om nog eens snel foto's te nemen. 
De top werd enkele cm's verlengd en ik zou een volgend keertje nog net ietsje meer verlengen. Verder ben ik er heel tevreden mee. 
Het stofje dat kocht ik tijdens de wintersolden bij Madeline, ik had nood aan een sprankeltje kleur in de kleerkast en dit stofje voldeed daar perfect aan. 




Voorlopig is het nog net iets te fris om me…