Doorgaan naar hoofdcontent

Nog eentje





Op bestelling dingen maken dat doe ik normaal niet, soms eens voor mijn mama of zus dat wel maar verder krijg ik daar alleen maar stress van en het feit dat tussentijds passen niet zo gemakkelijk te regelen is, maakt het maken van iets voor een ander ook niet gemakkelijk.

Waarom ik deze keer dan wel ja zei? Geen idee eigenlijk. Het zal wel de combinatie van een lieve blik, de warme persoonlijkheid van de gelukkige en een zwak momentje geweest zijn ;-). Ik had ook nog wat van de stof liggen waar ik niet direct een plan voor had. Er waren wel wat 'voorwaarden' voor ik er aan begon, zo moest ik kunnen starten van mijn eigen maat om zo de aanpassingen beter te kunnen inschatten. Bij de Genova valt het echt op maat maken gelukkig wel mee door de lossere snit en ook al had ze het zelf niet gedacht, mijn maat paste haar eigenlijk al vrij goed. Enkele kleine aanpassingen volstonden.


Ik droeg mijn eigen Genova al heel vaak deze zomer, ideaal bij de hoge temperaturen tijdens de voorbije werkweken, want dit jurkje is luchtig maar toch deftig genoeg om mee te gaan werken. Ik hoop dus dat ook Diane veel plezier kan beleven aan dit jurkje.

Zelf ben ik heel slecht in het vooraf inschatten van welke kleuren bij wie gaan passen (daarom dat ik maar al te blij ben met Nancy haar advies tijdens het stoffen kopen), maar toen ik mijn versie liet passen klopte het plaatje direct, mijn rest(je) stof had dus een bestemming gevonden.

De eerste schoudernaad die ik wou stikken, heb ik drie keer losgetornd. Ik dacht al dat ik vertrokken was voor een middagje 'amusement' met mijn tornmesje. Gelukkig bleef het op het losmaken van een scheef gestikt labeltje na de rest van de middag aan de kant liggen.



De mouwen heb ik deze keer gewoon overlockt en omgestikt ipv een heel smal boordje twee keer om te plooien (wat een prutswerkje is), verder verlengde ik nog een paar centimeter aangezien Diane net ietsje groter is dan mij. De elastiek werd pas tijdens een eerste pasbeurt afgemeten en toegevoegd, zo was ik toch vrij zeker dat alles goed zou passen.



Het maken van dit jurkje was een fijne ervaring, ik deed het op mijn tempo wanneer ik daar zin in had, want uiteindelijk blijft het een hobby en maakt iets 'moeten' het een pak minder leuk, gelukkig had ik deze keer alles behalve het gevoel dat het moest.



Het zal normaal niet meer voorvallen dat we beide tegelijk onze Genova dragen en op de foto kunnen maar voor deze gelegenheid wou ik toch een foto van ons samen laten nemen.


Reacties

  1. Staat jullie super! Goed gedaan. Voor iemand andere naaien geeft toch wel voldoening hé.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Ik vond het toch vooral spannend omdat ik vooral mijn lichaam gewoon ben maar de reactie toen het af was maakt het allemaal de moeite waard!

      Verwijderen
  2. Heel leuk gedaan! Ik naai ook niet graag op bestelling, maar deze twee samen zijn echt wel tof!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! Weten dat beide jurkjes ook gedragen worden (de mijne wist ik al) is nog het tofste deeltje hieraan.

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

een nieuwe winterjas

Zo'n dagje naaiweekend dat is niet alleen de ideale gelegenheid om veel stukken af te werken, in mijn geval dan vooral de iets simpelere stukken, maar ook om inspiratie op te doen. Zo was er iemand bezig met de jas uit de voorlaatste la maison victor te maken, een jas die mij wel aansprak maar waarvan ik het flapje achteraan niet zo graag zag. Zij maakte voor en achterkant gelijk en kon mij zo overtuigen van de jas. Ze liet ook de opgenaaide zakken weg. Ik ging dus voor een copy paste.


Het stofje kocht ik enkele jaren geleden op het stoffenspektakel in Kortrijk met de bedoeling er de cloé jas mee te maken. Maar na een testversie van dat model, dat ik eigenlijk nooit gedragen heb, belandde dat plan in de vuilbak. Aangezien ik genoeg stof had, besloot ik nu verder te werken met dit stofje in plaats van een nieuw te kopen, alleen de voering moest ik nog bijkopen.


Als voering koos ik voor French Terry (of dikke tricot zoals het verkocht werd door onze noorderburen op het stoffenspekta…

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…