Doorgaan naar hoofdcontent

Kabels




Kabels breien dat doe ik eigenlijk het liefste, de techniek is niet zo moeilijk en je ziet na een aantal rijen echt een patroon ontstaan.
Deze trui sprak me dan ook direct aan. Toen ik nog voldoende wol overhad van een trui voor Peter (die ik nooit kon bloggen aangezien het patroontje uiteindelijk niet uitgekomen is) begon ik er aan in deze spikkeltjeswol van Zeeman. Ik kocht voor de zekerheid nog twee bollen wol bij.
Helaas was de winter toen al bijna om en bleef het stuk na een afgewerkt achterpand liggen. Toen de herfst er aan kwam en ik al vroeg in gang gezet werd door Fibre Mood en hun Tara, nam ik de naalden terug vast en werkte ik verder.


Kabels breien voor tv zorgt wel voor foutjes, dat mocht ik ondervinden. Helaas zie ik die over het algemeen pas een tiental rijen verder en als ik alles telkens had afgenomen tot voor de fout (wat ik een aantal keer wel deed), dan had ik nog altijd geen trui. Ik liet de meeste foutjes dus zo, ik zie ze wel maar bij sommige moet ik toch ook echt zoeken. En het zijn tenslotte die foutjes die het tot een uniek stuk maken.



Het samennaaien van een gebreide trui is een vervelend taakje en ook wel spannend want in het verleden bleek soms al eens dat een trui dan toch niet paste omdat de steek minder uitrok dan ik aanvankelijk dacht. Deze keer paste de trui gelukkig wel en kon ik daarna aan de kraag starten. De pasvorm is ook echt wat ik voor ogen had, mooi aansluitend. 



De foto's werden aan zee genomen in de duinen. Tussen de buien door gingen we een stukje wandelen en aangezien we daar net iets meer beschut zaten voor de wind, leek foto's nemen van een trui mij daar iets gepaster dan op het strand zelf. 



Ik heb de smaak voor het breien wel te pakken, al is het daar nog meer zo dat ik in mijn hoofd meer projectjes heb dan ik er ook uitvoer, want ik ben extreem traag als het op breien aankomt.

Intussen ben ik met nog een trui bezig, ik heb er vertrouwen in dat deze nog afraakt voor het einde van de vakantie.
Het lijkt dus een productieve breiwinter te worden, al blijkt de Tara die ik deze zomer maakte, heel onhandig om buitenshuis te dragen. Door de aangebreide mouwen past deze trui onder geen enkele jas echt goed. Jammer maar daardoor is het een zetelhang trui geworden. 

Reacties

  1. Whaw! Foutjes of niet, hier mag je best fier op zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Amai, Delphine! Echt een prachtig exemplaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, dat ziet er eigenlijk heel moeilijk uit hoor!! Ik zou het niet kunnen! En mooie foto's!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Keischone trui !! Ik geraak niet verder dan een sjaal 😂

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. thanks! Het heeft ook lang geduurd voor ik een trui helemaal in elkaar kon zetten, eigenlijk is Marte de reden dat ik terug zoveel brei.

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Nog snel een jurkje

De dag voor we op reis vertrokken had ik nog wat tijd over (en het weer zat niet echt mee), nadat ik nog een uurtje was gaan fitnessen leek het maken van een jurkje mij wel een leuk tijdverdrijf.
Het stofje kocht ik oorspronkelijk om er de Osaka uit La maison victor mee te maken, maar de berichten op blogs en sociale media zorgden ervoor dat ik dat plan opborg. Maar in de nieuwste uitgave van het boekje stond ook een jurkje dat ik wel tof vond: de Genova. Het leek mij een ideaal jurkje om mee te nemen op verlof want het is luchtig, maar ook eentje dat ik nadien nog gemakkelijk kan dragen om te gaan dragen, want niet te bloot.





















Ik begon dus met het patroon over te tekenen. Omdat ik besloot om de hals af te werken met biais ipv beleg, betekende dit dat ik maar 4 patroondelen moest overtekenen. Nadat ik het bovenstuk nagemeten had, besloot ik om dit 3 cm te verlengen om het zo wat te kunnen laten bloezen aangezien het toch een vrij wijd patroontje is. Door mijn last minute wijziging van …

een beetje teveel stof

Ik wou heel graag eens een grafische trui voor mezelf proberen (die raakte nog niet op de blog) dus bestelde ik stof, per ongeluk veel stof zelfs en combineerde ik met een couponnetje rode french terry om wat contrast te bekomen, want dat is in. Het resultaat van dat experiment zie je hier ooit wel eens verschijnen als het op foto raakt ;-). Maar ik had dus teveel stof en aangezien sweaterstof veel plek inneemt kon mijn schuif niet meer toe... er drong zich dus een oplossing op.
Ik besloot om nog iets voor mijn zus te maken, een sweater kan iedereen wel gebruiken. Daarvoor nam ik een aantal la maison victor boekjes mee en ook wat modelletjes om te passen. Ze koos hierbij voor de Fenna. Nu hoorde ik al veel mensen vloeken op het maken van de punten en het laten doorlopen van de strepen op alle stukken. Toen ik dit aan mijn mama vertelde zei ze dat de voorkant het bijzonderste was en mijn zus waarschijnlijk ook enkel de voorkant had opgemerkt (wat bij mezelf het geval was geweest toen i…

ideetjes stelen op een ander

Bij Vlijtig Liesje zag ik een pam top afgewerkt met boordstof aan de mouwen en bij Emma en Mona een ander bloesje met boordstof onderaan, ik besloot ze dus op te tellen ;-). De Pam top past me goed maar eens iets anders is ook wel eens leuk. Het werd dus een Pam top hack. Ik knipte deze keer gewoon een ronde hals en dan dus de twee afwerkingen met boordstof. De mouwen werden driekwart mouwen omdat ik er niet meer uit kreeg.


Het stofje dat kocht ik een tijdje geleden bij Madeline, ik wou er een donna bloesje uit LMV uit maken maar de testversie beviel mij niet dus bleef dit stofje liggen, tot nu dus...
Een ideaal bloesje voor de lente, vrolijk maar nog niet te bloot. De foto's nam ik op het wetenschapspark niet zo ver van waar we wonen, leuk om de mooie verborgen plekjes te ontdekken.


Zij die de blog volgen zagen het bloesje al verschijnen in deze blogpost waar ik mijn naaikamer toon en sommigen konden het ook al bewonderen op het naaidagje dat Davina organiseerde.