Doorgaan naar hoofdcontent

Happy Birthday



Verjaardagsgeschenkjes verzinnen voor mensen is niet altijd simpel, maar sommige mensen maken het mij net iets gemakkelijker door vrij expliciete hints te geven. Zo kreeg ik maanden op voorhand de hint dat een naaiworkshopje om zakjes voor lavendel te maken wel heel erg leuk zou zijn. Omdat iets groter mij ook wel leuk leek en gewoon geven wat ze vroeg toch maar wat saai was voegde ik nog een stofje voor een kussensloop toe. Het stofje kon je hier al eens zien. Ik kocht het jaren geleden omdat ik het echt mooi vond, maar ik durfde er niet in knippen. Ik ben heel blij dat ik er nu iemand anders gelukkig mee kon maken. 

Vorige zondag was het dan zover, een middagje waarop een naaidate op het programma stond. Meestal heb ik het niet zo voor miezerige regendagen maar gezellig binnen zitten, rustig uitleggen hoe alles werkt en een tof babbeltje tussendoor, maakten dat het weer snel vergeten was. Ik had mijn living voor de gelegenheid omgebouwd tot naai-atelier zodat het iets comfortabeler werken was dan boven in mijn naaikamertje. 

Het resultaat was heel veel kleine zakjes voor lavendel en balpennen en twee kussenslopen. Het enige wat ik moest doen was de randjes van de kussensloop overlocken, de rest werd allemaal door mijn gelegenheidsleerlinge uitgevoerd.



Achteraf kreeg ik ook nog een fotootje doorgestuurd van bij haar thuis. Het is altijd wel tof om iemand blij te maken met zelfgemaakt gerief maar blijkbaar is het minstens even tof om iemand blij te maken door ze zelf iets te laten maken en ze daar heel trots mee naar huis te sturen.

stof: Pieke Wieke

Reacties

  1. Zo’n cadeautje zal ze nooit meer vergeten! Goed idee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vergeten wordt inderdaad moeilijk als ze haar kussens ziet liggen 😉

      Verwijderen

Een reactie posten

Bedankt voor je bezoekje, laat gerust een berichtje achter. Ik lees graag wat jullie over mijn blog en naaisels vinden.

Populaire posts van deze blog

Pattern testing: Aveiro cardigan Itch to Stitch

For English scroll down

Ik liet de meeste patroontests de laatste tijd passeren want ik wil wat meer naaien wat ik nodig heb en waar ik zin in heb. Maar een basic cardigan dat leek me wel een leuke aanvulling in de kleerkast.

Ik kon pas laat starten tijdens de testweek want ik moest nog een stofje vinden. In mijn stoffenkast zit vanalles maar een geschikt en goedkoop stofje om dit uit te proberen zat er niet meer in (ik ga echt niet knippen in een see you at six stofje voor een patroontest ;-) ). Ik trok dus naar het stoffenspektakel waar ik voor 8 euro, 2 meter stof op de kop kon tikken. En dan nog eens een donkerblauw stofje dat met de meeste kledij in mijn kast te combineren is, win-win dus. Wat voor soort stof het is? Geen idee, iets vrij synthetisch met voldoende rek en wat structuur.



De cardigan zelf zit snel in elkaar, op een tweetal uurtjes kon ik al pasfoto's doorsturen in de facebookgroep. De uiteindelijke combinatie die ik op deze foto's draag, kwam er eigenlijk per…

nog een playsuit

Knipmode koop ik normaal niet, maar voor deze playsuit maakte ik graag een uitzondering.
Ik weet intussen weer waarom ik knipmode niet zo graag koop. Hun sumiere werkbeschrijvingen zijn toch een uitdaging. Aangezien ik toch al wat ervaring heb, merkte ik dat bij dit t-shirt niet zo op, want ik heb de werkbeschrijving zelfs niet bekeken, maar voor deze playsuit vond ik het toch wel handig om mee te volgen.


Ik ben niet 100% tevreden van mijn afwerking aan de bandjes, het waren toch vrij veel lagen op elkaar om mooi doorstikt te krijgen op mijn naaimachine.  Vooraan staat het ook een beetje open maar alles terug losdoen zag ik niet zitten (vooral omdat je dat echt pas helemaal op het einde merkt). Ik denk dat ik alles een volgend keertje toch op mijn eigen manier zou doen, alleen moet ik er nog eens over denken hoe die manier dan is.
De strik op de rug komt vrij goed overeen met mijn bh bandje, niet compleet dus af en toe komt hij piepen, maar met een huidkleurige vind ik het wel meeval…

Dan toch in 't lang

Als er één kledingstuk is waarvan ik lang getwijfeld heb of ik het wel zou maken, dan is het dit wel. Ik ging er (zoals zovelen) vanuit dat ik eigenlijk te klein ben voor een lange jurk. Maar toen ik op reis in Kreta heel veel mensen rond zag lopen in een lange jurk wou ik er toch één. Bij het rondneuzen in de winkeltjes daar bleek al snel dat ik het deze keer wel goedkoper kon maken dan kopen (wat meestal niet het geval is). Eenmaal thuisgekomen wou ik dus een stofje kopen, toevallig moest ik onderweg naar huis na een rampoefening langs de stoffenmadam passeren (oké naar t schijnt kan je ook gewoon de snelweg nemen maar dat feit negeerde ik eventjes ;-) ) en kocht ik er dit stofje.


Omdat ik bleef twijfelen, stelde ik het wat uit, maar een paar daagjes verlof en stralend weer zorgden ervoor dat er toch aan begon. Ik nam als basis het tamarillo patroon, verlengde het aan de heupen door de lina te nemen en tekende dan zelf nog 45 cm bij waar ik ook een split in voorzag. Rugnepen werden…